FROM GROUND ZERO ιστορίες από την Γάζα - Λίγα λόγια για την ταινία

 

Το “From Ground Zero, Ιστορίες από την Γάζα”, είναι ένα έργο για το οποίο η όποια κινηματογραφική κριτική προσέγγιση δεν είναι μόνο ανεπαρκής, αλλά και αχρείαστη. Πρόκειται για μια ανθολογία 22 μικρού μήκους ταινιών από Παλαιστινίους που ζουν στη Λωρίδα της Γάζας, η οποία βρίσκεται σε αποκλεισμό και απειλείται με εξαφάνιση από το δολοφονικό φασιστικό κράτος του Ισραήλ που φτιάχτηκε ακριβώς για να εξυπηρετεί τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα των Αμερικανών στην περιοχή. Οι περισσότερες έχουν διάρκεια λίγων λεπτών. Ορισμένες είναι ντοκιμαντέρ, άλλες είναι δραματικές ταινίες με σενάριο, ενώ άλλες αποτελούν μείγμα και των δύο.

Οι ταινίες, γυρισμένες το 2024, δείχνουν πώς είναι να ζεις καθημερινά εν μέσω μιας γενοκτονίας, ενώ ένας μηχανοκίνητος στρατός στοχεύει κτίρια αμάχων, σκοτώνει άμαχους, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και αναγκάζει τους επιζώντες να παλεύουν για βασικά αγαθά όπως τροφή και νερό.

Ο κοινός άξονας που ενώνει όλα τα κομμάτια είναι η επιθυμία να δημιουργηθεί προσωπική τέχνη που να αφήνει όμως ένα συλλογικό αποτύπωμα, ανεξάρτητα από τα εμπόδια που συναντά ο καλλιτέχνης στο δρόμο του. Ακόμη και εν μέσω τόσων φόνων και καταστροφών, η παρόρμηση για δημιουργία παραμένει. Παρά τον τρόμο και τη θλίψη που προκαλεί, το βασικό μήνυμα είναι η αποφασιστικότητα και η επιμονή ενός λαού που αρνείται να δει τον εαυτό του ως θύμα, αλλά τον βλέπει σαν αγωνιστή που αντιστέκεται στον κατακτητή και με τα όπλα και με το χαμόγελο του.

ΠΡΟΒΟΛΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Σάββατο 6 Ιουνίου 19:00,

Ά Καπή Αγίων Αναργύρων

(Κλεισούρας 2 & Ν. Πλαστήρα)

Προβολή Ταινίας - Συζήτηση

 

1η ΜΑΗ 2026

 

Κάτω τα χέρια από την απεργία και την απεργία – αποχή – Ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση θα νικήσει!

 

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

 

28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

 

ΩΝΑΣΕΙΑ ΚΑΙ LIBERTY

 

Νιώθω μια  συμπερίληψη. Ο άνεμος της καινοτομίας με χτύπησε κατάμουτρα και μου θύμισε την εποχή των βοθρατζίδικων που απλόχερα αρωμάτιζαν τον αέρα και δίναν ένα άλλο νόημα στη ρουτίνα της καθημερινότητας και στην απουσία αποχετευτικού συστήματος.

Επιτέλους στην γειτονιά μου θα γίνει Ωνάσειο. Χαλάλι οι καταλήψεις που κάναμε τόσα χρόνια να γίνουν όλα τα σχολεία Ωνάσεια. ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΝΑ Η ΔΥΟ. Θα τρέξω να βάλω τα παιδιά σε αυτό το σχολείο, να γίνουν άριστα, να πάρουν μια γεύση απο ΚΟΛΩΝΑΚΙ, ΝΤΑ ΚΑΠΟ. Αλλωστε, ολοι το ίδιο είμαστε, Λαός και Κολωνάκι που λέει το λαικό άσμα του ‘50.

Βέβαια, θα πρέπει να κάνω κάποιες αλλαγές στη ζωή μου, επειδή, ενώ μου λένε οτι το Ωνάσειο ειναι δημόσιο σχολείο τα παιδιά θα πρέπει να δώσουν εξετάσεις. Θα πρέπει να κάνουν προετοιμασία που δεν προβλέπεται απο το πρόγραμμα του Δημοτικού, άρα πρέπει να πληρώσω φροντιστήριο ή ακόμη καλύτερα να τα γράψω σε ένα ιδιωτικό δημοτικό σχολείο για την τελευταία τάξη. Αυτοί διαφημίζουν το πρόγραμμα προετοιμασίας που το έχουν περιλάβει στην διδακτέα ύλη. Πόσο καλοί είναι. Και αυτοί και το Ωνάσειο.

Ναι, αλλά είναι δύο τα παιδιά. Που θα βρώ τα λεφτά και για τα δύο; Θα πρέπει να διαλέξω με μαύρη καρδιά. Αλλά τι να γίνει, δεν είναι όλα τα δάχτυλα ίδια. Αφού δεν μπορούν να γίνουν και τα δύο άριστα, ας γίνει το ένα.

Ευτυχώς που η κυβέρνηση ψήφισε το 13ωρο. Υπέρ μου είναι. Θα το εκμετταλευτώ, θα δουλεύουμαι και εγώ και ο σύζυγος όλη μέρα θα δουλεύουμε 26 ώρες το 24ωρο.  Δεν είναι μαθηματικό θαύμα; Θα δουλεύω σαν ρομπότ. Ετσι και εγώ θα συμμετάσχω στους ομίλους ρομποτικής που τόσο πολύ διαφημίζονται απο τα Ωνάσεια.

LIBERTY λέγονταν τα φθηνά εμπορικά καράβια που φτιάχτηκαν στις ΗΠΑ κατά την διάρκεια του Β. Παγκοσμίου Πολέμου. Στην συνέχεια πολλά απο αυτά, με εγγύηση του Ελληνικού Κράτους, δόθηκαν στον Ωνάση, για να συνεχίσει να είναι αυτοδημιούργητος και φυσικά εθνικός ευεργέτης.

ΔΗΜ.Ω.Σ. λέγεται η συνεργασία δημόσιου και Ιδρύματος Ωνάση, όπως έγινε και με τα LIBERTY. Τι συνεργασία ειναι αυτή βέβαια όταν το δημόσιο θα βάλει τα κτήρια και την μισθοδοσία των καθηγητών; Παραχώρηση είναι. Μήπως μας δουλεύουν ψιλό γαζί; Μήπως πρέπει να τους γυρίσουμε την πλάτη και να διεκδικήσουμε όλα τα σχολεία να είναι Δημόσια και δωρεάν;

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΩΝΑΣΕΙΟ. ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΔΩΡΕΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ.

Τ.Τ.

Υ.Γ.:

 Στην παραπάνω φωτογραφία βλέπουμε το μεταμοντέρνο γυμνάσιο στην Ξάνθη που είχε την τύχη να γίνει Ωνάσειο.Η «βελτιωμένη» κτηριακή υποδομή είναι «ολοφάνερη». Επί χούντας, τότε, βέβαια, δεν υπήρχαν κλιματιστικά, σε αυτό το μπαλκόνι έβγαζε εθνικιστικούς λόγους ο εκάστοτε διευθυντής εξυμνώντας και  τότε τους ίδιους ευεργέτες.

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΡΚΕΙ Ο ΙΔΡΩΤΑΣ ΜΑΣ... ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

 Δεν είναι η κακιά η ώρα δεν είναι η άτυχη στιγμή…

ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Για άλλη μια φορά γίναμε μάρτυρες μιας τραγωδίας που δυστυχώς δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία μέσα στο τεράστιο κατάλογο των εργατικών ατυχημάτων. Πέντε εργάτριές στο εργοστάσιο «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» δεν τελείωσαν ποτέ την νυχτερινή τους βάρδια και δεν θα πάνε σπίτι τους σήμερα. Κάηκαν ζωντανές μετά από έκρηξη που προκλήθηκε στο κατά τα άλλα «υπερσύγχρονο» εργοστάσιο παραγωγής μπισκότων. Εργοστάσιο το οποίο «πληρούσε όλα τα μέτρα προστασίας» και τους «κανόνες υγιεινής» όπως ορίζονται από την ΕΕ.

Ταυτόχρονα 4 εργάτες της ΔΕΥΑΘ τραυματίστηκαν στην προσπάθειά τους να επισκευάσουν βλάβη στο αγωγό στο κέντρο της Θεσσαλονίκη, που από τύχη δεν θρηνήσαμε και άλλα θύματα.

Στην εταιρεία εστίασης «ΓΕΥΣΗΝΟΥΣ», δούλευε η εργολαβική εργαζόμενη μια γυναίκα, αιγυπτιακής καταγωγής, όπου ενώ περνούσε λαχανικά από μηχανή κοπής, ακρωτηρίασε τα δάχτυλα του ενός χεριού της.

Μία μέρα πριν άλλοι δύο Αιγύπτιοι εργάτες τραυματίστηκαν όταν βρέθηκαν στο έδαφος πέφτοντας από ύψος περίπου πέντε μέτρων αφού έσπασε ο βραχίονας ανυψωτικού μηχανήματος κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης στο ΟΑΚΑ, όπου δούλευαν χωρίς τη χρήση κατάλληλων μέσων προστασίας έναντι πτώσης, 

Την ίδια μέρα ένας 40χρονος χτυπήθηκε από κεραυνό μέσα σε όχημα σε εργοτάξιο στην Παλαιόχωρα Χανίων, καθώς εργαζόταν εν μέσω έντονων καιρικών συνθηκών.

Σε σοβαρή κατάσταση είναι εργαζόμενος κούριερ, που παρασύρθηκε την περασμένη Τρίτη από ταξί στο κέντρο της Αθήνας, την ώρα που ξεφόρτωνε το όχημα. Οι δυσμενείς συνθήκες εργασίας των οδηγών με ατελείωτες ώρες στον δρόμο, αμέτρητα χιλιόμετρα, ελλιπή μέτρα προστασίας και ανασφάλεια που οδηγούν στην εξάντληση αυξάνοντας τον κίνδυνο καθημερινά.

Ατελείωτος ο κατάλογος και ακόμα δεν τελείωσε ο πρώτος μήνας του 2026!

Είναι μια κατάσταση που τη βιώνουν πολύ εργάτες, οικοδόμοι σε δεκάδες χώρους δουλειάς ρισκάροντας τις ζωές τους, ειδικά τούς μήνες του χειμώνα, με την εργοδοσία να πιέζει για να βγει η δουλειά και μέρες με έντονα καιρικά φαινόμενα.

Δεν χρειαζόμαστε τις στατιστικές για να διαπιστώσουμε πόσο απάνθρωπο είναι αυτό το σύστημα. Πόσο λίγο μετράει την ανθρώπινη ζωή στην κούρσα μεγιστοποίησης του κέδρους.

Ναι λοιπόν! Για να ζήσουμε πρέπει να αγωνιστούμε!

Nα αγωνιστούμε:

•   για μέτρα ασφαλείας,
•  για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς,
•   για ανθρώπινες και όχι εξοντωτικές συνθήκες δουλειάς,
•  για να μην είναι η ζωή μας αναλώσιμη.

Για να αγωνιστούμε όμως, πρέπει να οργανωθούμε.

• Στα σωματεία μας και τους συλλόγους στους χώρους δουλειάς,
•   σε επιτροπές, στην γειτονιά που ζούμε και κινούμαστε.

Πρέπει να πάρουμε την ζωή στα χέρια μας. Μόνο με αγώνα και ταξική πάλη θα κατακτήσουμε ξανά δικαιώματα και πάνω από όλα θα δώσουμε αξία και υπόσταση στην ίδια τη ζωή του εργαζόμενου.

ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΡΙΩΝ ΜΕΤΡΑΝΕ!!!