ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΠΟΨΗ...

 

Με περίσσειο θράσος και αλαζονεία ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατάθεσε την "προσωπική του άποψη" για το ταμείο ανεργίας, τη διάρκεια του και τον κοινωνικό του ρόλο. Σύμφωνα με την άποψη του, δεν είναι δυνατόν το επίδομα να χορηγείται για περισσότερο απο δύο μήνες, επειδή η ανεργία εχει μειωθεί τόσο πολύ που ειναι αδύνατο να μην βρεί κάποιος δουλειά. Αυτό που δεν είπε είναι οτι το ταμείο ανεργίας επιδοτείτε κάθε μήνα απο όλους τους εργαζόμενους ανεξάρτητα απο το εαν εχουν δικαίωμα να πάρουν το επίδομα. Μ αυτό τον τρόπο συγκεντρώνονται πςριπου 4 δις. τον χρόνο, από αυτά τα χρήματα το 60% αντι να επιδοτεί την ανεργία επιδοτεί την εργοδοσία με προγράματα στήριξης καλλυμένα πίσω απο περίτεχνα ονόματα όπως αειφόρος ανάπτυξη,  πλατφόρμες ηλεκτρονικών υπηρεσιών και επιδότηση θέσεων εργασίας.

Με λίγα λόγια, τα χρήματα που πληρώνονται μέσω της εισφοράς τα επιστρέφουν στους εργοδότες που τρίβουν τα χέρια τους επειδή βρίσκουν ενα τσάμπα τρόπο να εκπληρώνουν την «Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη» τους προσλαμβάνοντας προσωπικό που πληρώνεται με χρήματα που εχουν κρατηθεί απο άλλους εργαζόμενους.

Αλλά για ποιά μείωση της ανεργίας μιλάμε; Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ υπήρχαν περίπου 350.000 άνεργοι τον Ιούλιο του2026, σύμφωνα με την ΔΥΠΑ τον ίδιο μήνα υπήρχαν 700.000 άνεργοι και σύμφωνα με την ΕΡΓΑΝΗ τον ίδιο μήνα έγιναν 16.000 περίπου απολύσεις. Από όλους τους ανέργους, επίδομα παίρνουν περίπου 150.000.

Ποιούς αφορούσε το μύνημα; Τα αυτιά της εργοδοσίας, των εταιρειών, φυσικά, που άκουσαν με ευχαρίστηση την προθυμία της κυβέρνησης να τους δώσει και άλλα που θα τα στερηθούν οι άνεργοι, αυτοί που τα έχουν πραγματικά ανάγκη.

Δεν είναι,λοιπόν, μια προσωπική ‘αποψη αλλά μια υπόσχεση για το πόσα παραπάνω είναι έτοιμοι να δώσουν δώρο στους εργοδότες ίσως σε συνδυασμό με αύξηση στα όρια συντα ξιοδότησεις στα 70 και με το 13ωρο ήδη σε εφαρμογή.

Τ.Τ.

Η μνήμη δεν σβήνει, Μ’ αγώνες τιμάμε τους νεκρούς μας!

  

Η μνήμη δεν σβήνει, Μ’ αγώνες τιμάμε τους νεκρούς μας!

Δεκατρία χρόνια συμπληρώνονται από τη νύχτα της 18ης Σεπτέμβρη 2013, όταν ο αντιφασίστας Παύλος Φύσσας δολοφονήθηκε στο Κερατσίνι από τα τάγματα εφόδου και τον χρυσαυγίτη Γ. Ρουπακιά.

Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής και η φυλάκιση ηγετικών στελεχών της αποτέλεσαν σημαντική εξέλιξη, δεν απαντάει όμως το πραγματικό πρόβλημα. Αποτελεί ΠΡΟΚΛΗΣΗ  η  αποφυλάκιση του Η. Κασιδιάρη καθώς και οι δηλώσεις του για επιστροφή στην πολιτική δραστηριότητα, λίγες μόλις ημέρες πριν από τη συμπλήρωση 13 χρόνων από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Το ζήτημα δεν εξαντλείται σε ένα πρόσωπο ούτε λύνεται με δικαστικές αποφάσεις και απαγορεύσεις.

 Η πολιτική του συστήματος της εκμετάλλευσης εξακολουθεί να δημιουργεί τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες μέσα στις οποίες ευνοεί την ανάπτυξη του ρατσισμού, του εθνικισμού και του φασισμού. Ο  φασισμός αποτελεί «γέννημα» και «δεκανίκι» του συστήματος. Αποτελεί «επιλογή του»,  όταν και εάν το χρειαστεί είτε με κουστουμιά και γραβάτες στη Βουλή είτε ως τάγματα εφόδου στους δρόμους και τις γειτονιές ενάντια στους μετανάστες, στο λαό και τους αγώνες του.

Δεν είναι τυχαία η άνοδος της ακροδεξιάς και των φασιστών στην Ευρώπη με  πρόσφατη τη μεγάλη εκλογική νίκη της ακροδεξιάς AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ της Γερμανίας, όπου αναδείχθηκε πρώτη δύναμη. Δεν είναι τυχαία η φασιστική πρακτική και η γενοκτονία που ασκεί σε βάρος του ηρωικού Παλαιστινιακού λαού το μόρφωμα του Ισραήλ. Δεν είναι τυχαία η ακροδεξιά ρητορική και πολιτική του Τραμπ. Υπηρετούν την προετοιμασία του γενικευμένου πολέμου που θέλουν να στήσουν  οι ιμπεριαλιστές για να βγουν από την κρίση τους. Πάνε «χέρι- χέρι» με την επίθεση  του συστήματος ενάντια στους λαούς και την εργατική τάξη, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η υποταγή τους στα αιματοβαμμένα σχέδια των δυνατών του κόσμου.

Η φασιστικοποίησης της πολιτικής  ζώης με τις  απαγορεύσεις συγκεντρώσεων και  απεργίων, τους περιορισμούς  στο συνδικαλισμό, τα πειθαρχικά, τις απολύσεις εκπαιδευτικών, τις διαγραφές φοιτητών, την μετατροπή των σχολείων σε αναμορφωτήρια, παει παράλληλα με την επίθεση στο εισόδημα και τα εργασιακά δικαιώματα  του λαού. Ειδικοτερα στις μέρες μας που η κυβέρνηση αναγκάσει το λαό να τα «βγάλει πέρα όπως-όπως» την ιδια στιγμή που δίνει δισεκατομμυρια για εξοπλίσμους για να ικανοποιήσει το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.

Η  αντιφασιστική πάλη περνάει μέσα από την οργάνωση του λαού και των εργαζόμενων στους χώρους δουλείας και στις γειτονιές. Με την υπεράσπιση των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών, της απεργίας, των συλλογικών αγώνων, των μισθών και της σταθερής δουλειάς, αλλά και με την αντίθεση στον πόλεμο, στον ιμπεριαλισμό τον εθνικισμό και στον ρατσισμό.

Ο Παύλος Φύσσας δεν ξεχνιέται!

ΖΕΙ μέσα από τους ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ:

•  Ενάντια στον φασισμό, στον ρατσισμό και στον εθνικισμό και τον Ιμπεριαλισμό.
  
  
  
• Για την Υπεράσπιση των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών ελευθεριών του λαού.
• Στην  πολιτική της φασιστικοποίησης.
• Ενάντια στον πόλεμο, στη φτώχεια, στην καταστολή και στην επίθεση στα εργατικά δικαιώματα.
• Για  ζώη με δικαιώματα και όχι επιβιώση.

FROM GROUND ZERO ιστορίες από την Γάζα - Λίγα λόγια για την ταινία

 

Το “From Ground Zero, Ιστορίες από την Γάζα”, είναι ένα έργο για το οποίο η όποια κινηματογραφική κριτική προσέγγιση δεν είναι μόνο ανεπαρκής, αλλά και αχρείαστη. Πρόκειται για μια ανθολογία 22 μικρού μήκους ταινιών από Παλαιστινίους που ζουν στη Λωρίδα της Γάζας, η οποία βρίσκεται σε αποκλεισμό και απειλείται με εξαφάνιση από το δολοφονικό φασιστικό κράτος του Ισραήλ που φτιάχτηκε ακριβώς για να εξυπηρετεί τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα των Αμερικανών στην περιοχή. Οι περισσότερες έχουν διάρκεια λίγων λεπτών. Ορισμένες είναι ντοκιμαντέρ, άλλες είναι δραματικές ταινίες με σενάριο, ενώ άλλες αποτελούν μείγμα και των δύο.

Οι ταινίες, γυρισμένες το 2024, δείχνουν πώς είναι να ζεις καθημερινά εν μέσω μιας γενοκτονίας, ενώ ένας μηχανοκίνητος στρατός στοχεύει κτίρια αμάχων, σκοτώνει άμαχους, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και αναγκάζει τους επιζώντες να παλεύουν για βασικά αγαθά όπως τροφή και νερό.

Ο κοινός άξονας που ενώνει όλα τα κομμάτια είναι η επιθυμία να δημιουργηθεί προσωπική τέχνη που να αφήνει όμως ένα συλλογικό αποτύπωμα, ανεξάρτητα από τα εμπόδια που συναντά ο καλλιτέχνης στο δρόμο του. Ακόμη και εν μέσω τόσων φόνων και καταστροφών, η παρόρμηση για δημιουργία παραμένει. Παρά τον τρόμο και τη θλίψη που προκαλεί, το βασικό μήνυμα είναι η αποφασιστικότητα και η επιμονή ενός λαού που αρνείται να δει τον εαυτό του ως θύμα, αλλά τον βλέπει σαν αγωνιστή που αντιστέκεται στον κατακτητή και με τα όπλα και με το χαμόγελο του.

ΠΡΟΒΟΛΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Σάββατο 6 Ιουνίου 19:00,

Ά Καπή Αγίων Αναργύρων

(Κλεισούρας 2 & Ν. Πλαστήρα)

Προβολή Ταινίας - Συζήτηση

 

1η ΜΑΗ 2026

 

Κάτω τα χέρια από την απεργία και την απεργία – αποχή – Ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση θα νικήσει!

 

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

 

28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ