Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΡΚΕΙ Ο ΙΔΡΩΤΑΣ ΜΑΣ... ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

 Δεν είναι η κακιά η ώρα δεν είναι η άτυχη στιγμή…

ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Για άλλη μια φορά γίναμε μάρτυρες μιας τραγωδίας που δυστυχώς δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία μέσα στο τεράστιο κατάλογο των εργατικών ατυχημάτων. Πέντε εργάτριές στο εργοστάσιο «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» δεν τελείωσαν ποτέ την νυχτερινή τους βάρδια και δεν θα πάνε σπίτι τους σήμερα. Κάηκαν ζωντανές μετά από έκρηξη που προκλήθηκε στο κατά τα άλλα «υπερσύγχρονο» εργοστάσιο παραγωγής μπισκότων. Εργοστάσιο το οποίο «πληρούσε όλα τα μέτρα προστασίας» και τους «κανόνες υγιεινής» όπως ορίζονται από την ΕΕ.

Ταυτόχρονα 4 εργάτες της ΔΕΥΑΘ τραυματίστηκαν στην προσπάθειά τους να επισκευάσουν βλάβη στο αγωγό στο κέντρο της Θεσσαλονίκη, που από τύχη δεν θρηνήσαμε και άλλα θύματα.

Στην εταιρεία εστίασης «ΓΕΥΣΗΝΟΥΣ», δούλευε η εργολαβική εργαζόμενη μια γυναίκα, αιγυπτιακής καταγωγής, όπου ενώ περνούσε λαχανικά από μηχανή κοπής, ακρωτηρίασε τα δάχτυλα του ενός χεριού της.

Μία μέρα πριν άλλοι δύο Αιγύπτιοι εργάτες τραυματίστηκαν όταν βρέθηκαν στο έδαφος πέφτοντας από ύψος περίπου πέντε μέτρων αφού έσπασε ο βραχίονας ανυψωτικού μηχανήματος κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης στο ΟΑΚΑ, όπου δούλευαν χωρίς τη χρήση κατάλληλων μέσων προστασίας έναντι πτώσης, 

Την ίδια μέρα ένας 40χρονος χτυπήθηκε από κεραυνό μέσα σε όχημα σε εργοτάξιο στην Παλαιόχωρα Χανίων, καθώς εργαζόταν εν μέσω έντονων καιρικών συνθηκών.

Σε σοβαρή κατάσταση είναι εργαζόμενος κούριερ, που παρασύρθηκε την περασμένη Τρίτη από ταξί στο κέντρο της Αθήνας, την ώρα που ξεφόρτωνε το όχημα. Οι δυσμενείς συνθήκες εργασίας των οδηγών με ατελείωτες ώρες στον δρόμο, αμέτρητα χιλιόμετρα, ελλιπή μέτρα προστασίας και ανασφάλεια που οδηγούν στην εξάντληση αυξάνοντας τον κίνδυνο καθημερινά.

Ατελείωτος ο κατάλογος και ακόμα δεν τελείωσε ο πρώτος μήνας του 2026!

Είναι μια κατάσταση που τη βιώνουν πολύ εργάτες, οικοδόμοι σε δεκάδες χώρους δουλειάς ρισκάροντας τις ζωές τους, ειδικά τούς μήνες του χειμώνα, με την εργοδοσία να πιέζει για να βγει η δουλειά και μέρες με έντονα καιρικά φαινόμενα.

Δεν χρειαζόμαστε τις στατιστικές για να διαπιστώσουμε πόσο απάνθρωπο είναι αυτό το σύστημα. Πόσο λίγο μετράει την ανθρώπινη ζωή στην κούρσα μεγιστοποίησης του κέδρους.

Ναι λοιπόν! Για να ζήσουμε πρέπει να αγωνιστούμε!

Nα αγωνιστούμε:

  •   για μέτρα ασφαλείας,
  •  για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς,
  •   για ανθρώπινες και όχι εξοντωτικές συνθήκες δουλειάς,
  •  για να μην είναι η ζωή μας αναλώσιμη.

Για να αγωνιστούμε όμως, πρέπει να οργανωθούμε.

  • Στα σωματεία μας και τους συλλόγους στους χώρους δουλειάς,
  •   σε επιτροπές, στην γειτονιά που ζούμε και κινούμαστε.

Πρέπει να πάρουμε την ζωή στα χέρια μας. Μόνο με αγώνα και ταξική πάλη θα κατακτήσουμε ξανά δικαιώματα και πάνω από όλα θα δώσουμε αξία και υπόσταση στην ίδια τη ζωή του εργαζόμενου.

ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΡΙΩΝ ΜΕΤΡΑΝΕ!!!



Αρχείο κειμένων