ΜΟΡΙΑ

Φαντάζομαι ότι όταν έρθει η ώρα και έχει εκπληρώσει τον ύπουλο σκοπό της, «εφόσον αυτοί είναι μέσα, εμείς είμαστε έξω», η ΜΟΡΙΑ, ή κάποιο άλλο ΚΥΤ, θα γίνει μουσείο, όπως έγινε το Auschwitz ή το Ellis Island, για να βλέπουν οι νεώτεροι τι γινόταν στο παρελθόν και αβίαστα να συμπεραίνουν ότι δεν γίνεται πλέον. Το Υπουργείο Πολιτισμού θα βάλει φύλακες, εισιτήριο και θα θεσπίσει μια ξεχωριστή ειδική ημέρα ανάμνησης για να λένε όλοι ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ. Οι επίτιμοι καλεσμένοι θα σκύβουν το κεφάλι εις μνήμη των θυμάτων και θα κοιτούν κρυφά το ρολόι ανυπομονώντας να περάσει η ώρα της υποχρεωτικής παρουσίας για να πάνε στο κοκτέιλ-πάρτι που θα είναι, επίσης, επίτιμοι καλεσμένοι. Το μουσείο, πέρα από τον υποτιθέμενο επιμορφωτικό του ρόλο, κάτι σαν ιστορικός-ζωολογικός κήπος, κρύβει μέσα στις προθήκες των εκθεμάτων του τη ψευδαίσθηση ότι το παρελθόν δε προβάλλει τον εαυτό του στο παρόν, ότι είναι μουσειακό είδος και ζούμε πλέον σε ένα καλύτερο κόσμο. Αυτή η καλλιεργημένη ψευδαίσθηση εδράζεται στην αδυναμία του επισκέπτη του μουσείου να αντιληφθεί τη συνέχεια της ωμότητας και τη παθητική συμμετοχή του σε αυτή.

Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ

Η ζωή μας απειλείται από την πανδημία, που είναι πλέον εκτός ελέγχου με ευθύνη της κυβέρνησης και του συστήματος. Η κυβέρνηση δεν δίστασε να θυσιάσει την υγεία μας για τα κέρδη της «βαριάς βιομηχανίας του τουρισμού». Επέτρεψαν τις ουσιαστικά ανεξέλεγκτες ροές του τουρισμού χωρίς τεστ και κανένα ουσιώδη έλεγχο. Τα μέτρα προστασίας για το λαό είναι προσχηματικά. Δεν διστάσουν να φορτώσουν την ευθύνη στο λαό. Οκτώ μήνες μετά την έναρξη της πανδημίας καμιά ουσιαστική βελτίωση δεν έχει γίνει στο σύστημα υγείας. Μόνο επικοινωνιακά παιχνίδια. Κανένα νοσοκομείο δεν ενισχύθηκε με μόνιμο προσωπικό, καμιά επιπλέον ΜΕΘ δεν δημιουργήθηκε, καμία ενίσχυση της πρωτοβάθμιας φροντίδας δεν έγινε. Τα ΤΕΣΤ γίνονται κατά το δοκούν για να μην ανατραπούν τα στατιστικά τους. Τα μαζικά κρούσματα σε εργοστάσια, χώρους δουλείας και χώρους φιλοξενίας ηλικιωμένος αποκαλύπτουν το ανύπαρκτο ενδιαφέρον και πρόβλεψη για τους εργαζόμενους και τους ηλικιωμένους.

Όποια δικαιώματα έχουν απομείνει από τα μνημόνια έχουν μειωθεί ως και εξαφανιστεί. Χιλιάδες εργαζόμενοι καλούνται να ζήσουν με 535 Ευρώ το μήνα. Ακόμα περισσότεροι έχουν προστεθεί στο πλήθος των ανέργων. Εκατομμύρια θα βρεθούν μπροστά στο φάσμα της ανασφάλειας και της φτώχειας το επόμενο διάστημα. Από την άλλη μεριά η κυβέρνηση φροντίζει για την χρηματοδότηση και τις φοροαπαλλαγές των μεγάλων επιχειρήσεων. Ψηφίστηκαν νόμοι για αιολικά πάρκα, για καθυστερημένη απόδοση του Δώρου Πάσχα, για διαχείριση σκουπιδιών, για τα χρεωμένα-φτωχευμένα νοικοκυριά, για την είσπραξη οφειλών, για ΣΔΙΤ στις αστικές συγκοινωνίες και στα πάντα όλα, για τη πολεοδομία, για τη φορολογία, για την ενέργεια, την ιδιωτική και τη δημόσια εκπαίδευση, για οπλοφορία ιδιωτικών εταιρειών φύλαξης και πιθανής σύμπραξης με την ΕΛΑΣ, για ελαστική εργασία κατά τη βούληση του εργοδότη, ψηφίστηκε φυσικά και ο νόμος για τις Διαδηλώσεις μην τυχόν τολμήσει ο λαός να διαμαρτυρηθεί.

Είναι ξεκάθαρο ότι το σύστημα και οι κυβερνήσεις του δεν ενδιαφέρονται για το λαό, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η επιστροφή στην «κανονικότητα» της εκμετάλλευσης και το φόρτωμα της κρίσης στις πλάτες των εργαζόμενων και του λαού. Με αυτή την τακτική ο ΛΑΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΧΑΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΠΛΗΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ Η ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ από την πανδημία. Για αυτό λοιπόν ο ΛΑΟΣ δεν μπορεί να περιμένει την σωτηρία από κανέναν άλλον. Ο λαός θα σωθεί μόνο με το δικό του αγώνα. Να διεκδικήσουμε:

• ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΣΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΣΕ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ, ΣΧΟΛΕΙΑ, ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ, ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ

• ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

• ΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ – ΑΝΟΙΓΜΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΘ

• ΜΑΖΙΚΑ ΔΩΡΕΑΝ ΤΕΣΤ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ!

• ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!

• ΤΑΜΕΙΟ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ

• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ!

ΑΣΚΗΣΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΠΥΡΩΝ

 Θα ξεκινήσω με τον επίλογο. Η ισορροπία μπορεί να φαίνεται άχαρη άσκηση αλλά έχει τη χρησιμότητα της.

 Έχετε παίξει ποτέ τυφλόμυγα; Φαντάζομαι πως , ναι. Είναι ένα από τα αγαπημένα παιχνίδια της παιδικής ηλικίας αλλά από ότι φαίνεται και της σύγχρονης πολιτικής πρακτικής. Ένα άλλο παιχνίδι της παιδικής ή καλύτερα της εφηβικής ηλικίας είναι το μπίζ. Το θυμάστε; Κλείνουν σε κάποιον τα μάτια και  αφού τον γυρίσουν γύρω-γύρω του ρίχνουν σφαλιάρες και αυτός που τις έφαγε πρέπει να μαντέψει το δράστη.  Και αυτό το αθώο, λέμε τώρα, παιχνίδι έχει εργαλειοποιηθεί πολιτικά.

Το ρόλο του δράστη σε αυτό το συνδυασμό των δυο  παιχνιδιών παίζουν η κυβέρνηση ,τα ΜΜΕ και οι ιατρικοί εκφραστές των πρώτων και στη μέση είμαστε εμείς, ο λαός.

Ας ξεκινήσουμε με τους δεύτερους, τα ΜΜΕ. Εν μέσω πανδημίας έχουμε και infoδημία τη διασπορά δηλαδή πολλών και συγκρουόμενων πληροφοριών σε σχέση με τον ιό. Το χάος του διαδικτύου δημιουργεί πλασματικά την αίσθηση της συμμετοχής σε αυτά που συμβαίνουν και επιβάλλει ταυτόχρονα την εξ’ αποστάσεως τεχνητή ,αλλά στην ουσία, ανύπαρκτη  και παθητική συμμετοχή. Όταν υπάρχουν πολλές και συγκρουόμενες πληροφορίες , αντί να διευκρινίζουν ,θολώνουν τα νερά και εκτρέπουν τη κριτική προς τη κατεύθυνση που επιθυμεί αυτός που τις διασπείρει.  Τα δελτία ειδήσεων, από την άλλη, είναι ένας ακόμη ιδεολογικός μηχανισμός .  Παρουσιάζουν επιλεκτικά και με συγκεκριμένη σειρά τα θέματα τους ,έτσι ώστε να δημιουργείται  ένα υπόβαθρο που δημιουργεί τη ψευδή εντύπωση της προσωπικής άποψης και της αποδοχής ότι έτσι είναι αφού έτσι  λένε. Σε αυτό το υπόβαθρο βασίζεται η διαχείριση και κατεύθυνση της κοινής γνώμης.

Η πολυπληροφόρηση  δεν προτείνει  την αναζήτηση λύσης στο πρόβλημα του ιού που υφίσταται,   στις προεκτάσεις που δημιουργούνται και στις επιπλοκές που επιβάλλονται, αυτό, λένε, θα το κάνει το εμβόλιο όταν βγει .Αυτό που προτείνει είναι η άσκοπη  ενασχόληση  με ανούσιες λεπτομέρειες του προβλήματος όπως ο χώρος εκκίνησης, η φυσική ή τεχνητή προέλευση του, τα λόμπι των πλουσίων που πλουτίζουν κι άλλο εν μέσω πανδημίας, και ποιος κολλάει ποιόν. Μας κάνουν να ξεχνάμε ότι, αφού είναι πανδημία, οποιοσδήποτε κολλάει τον οποιονδήποτε, διαφορετικά δεν είναι πανδημία. Έτσι δεν είναι;

Ο δέκτης της πληροφορίας τείνει να τη  μεταφράζει σύμφωνα με τα δεδομένα που πιστεύει ότι αφορούν τον ίδιο. Φιλτράρει τις πληροφορίες  μέσα από τα εγκατεστημένα  φίλτρα που θεωρεί προσωπική του επιλογή χωρίς να φτάνει ποτέ στο σημείο να κρίνει  που, πότε και πως δημιουργήθηκαν αυτά τα φίλτρα.  Η εφαρμογή αυτών των φίλτρων στη περίπτωση του COVID 19 αφορούν τα βασικά ζητήματα ,την αιτία, τη πρόληψη και τη θεραπεία .

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πάμε στους ιατρικούς εκφραστές των πρώτων. Η απαξίωση της επιστημονικής άποψης από τους ίδιους τους επιστήμονες, τουλάχιστον από αυτούς που προβάλλονται καθημερινά από τα κανάλια, με τις άστοχες οδηγίες- προτροπές, τα πισωγυρίσματα και τους σχεδόν ανεκδοτολογικούς μαθηματικούς  ισχυρισμούς θολώνουν ακόμα περισσότερο τα νερά. Τόσο διφορούμενη δεν ήταν ούτε η Πυθία. Σα να την ακούω. ΗΞΕΙΣ, ΑΦΗΞΕΙΣ ΟΥ ΘΝΗΞΕΙΣ ΕΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ. Το κόμμα βάλτε το κατά βούληση. Αν και φαντάζομαι ότι όλοι θα το βάλουν πριν το ου. 

Ο αστεϊσμός δεν έχει σε καμία περίπτωση τη πρόθεση να απαλύνει τη πρόθεση αυτών που ρίχνουν  βολές κατά ριπάς στους πειθήνιους ακροατές-τηλεθεατές-ιντερνετικους χρήστες . Αντίθετα, έρχεται να επικρίνει αυτούς ,που αντί για το ρόλο του  ειδικού επιστήμονα που θα έπρεπε να μιλάει λίγο και να δουλεύει πολύ, παίζουν το ρόλο του κομπάρσου σε ένα πολιτικό μονόπρακτο που εμείς καλούμαστε να το απορρίψουμε για να κατέβει από τη σκηνή το συντομότερο δυνατό.

Οι βασικοί παρατηρητές-θεατές, εμείς, σύμφωνα με το σενάριο, πρέπει να δεχτούμε το ρόλο του καρπαζοεισπράκτορα –μπιζ- και  χωρίς αντίρρηση να χάσουμε την ισορροπία μας και να παραδοθούμε στον ίλιγγο της  τυφλόμυγας  που προκαλεί η διάσπαση προσοχής εξ’ αιτίας της τακτικής  των προηγούμενων που επιδιώκουν κουρασμένοι,ζαλισμένοι αποπροσανατολισμένοι και μπουχτισμένοι να αποσυρθούμε ο καθένας στα ιδιαίτερα του.  Στη πράξη δε διαφέρει σε τίποτα από τη παλιά δοκιμασμένη πρακτική της λοβοτομής, όχι σε ατομικό αλλά σε κοινωνικό επίπεδο.  

Ας πάμε, λοιπόν, και στους πρώτους, τους άριστους, αυτούς που ψηφίζουν τα νομοσχέδια-παρακαταθήκη για τους επόμενους, όπως και αν ονομάζονται αυτοί , όπως έκαναν και οι προηγούμενοι, άλλωστε. Τόσοι μήνες πανδημία και ούτε ένα νομοσχέδιο για την ΥΓΕΙΑ. Ψηφίστηκαν νόμοι  για αιολικά πάρκα, για καθυστερημένη απόδοση του Δώρου Πάσχα, για διαχείριση σκουπιδιών, για μετανάστες, για τα χρεωμένα-φτωχευμένα  νοικοκυριά, για την είσπραξη οφειλών, για τις ΑΟΖ, για ΣΔΙΤ στις αστικές συγκοινωνίες και στα πάντα όλα, για τη πολεοδομία, για τη φορολογία, το παράνομο εμπόριο, λες  και υπάρχει και νόμιμο, για την ηλεκτροκίνηση, για την ενέργεια, την ιδιωτική και τη δημόσια εκπαίδευση, για οπλοφορία ιδιωτικών εταιρειών φύλαξης και πιθανής σύμπραξης με την ΕΛΑΣ , για οπτικοακουστικά έργα, μάλλον για την ΕΥΠ είναι αυτό, για τη κεφαλαιαγορά, για τις πιστώσεις, για ελαστική εργασία κατά τη βούληση του εργοδότη, μέχρι και νόμος για τη  Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας του Περού για την πρόληψη της κλοπής, της παράνομης ανασκαφής και της παράνομης εισαγωγής, εξαγωγής, διακίνησης ή μεταβίβασης κυριότητας πολιτιστικών αγαθών και την απόδοσή τους, ουφ, ψηφίστηκε  φυσικά και ο νόμος για τις Διαδηλώσεις , για πραγματική νομική  ενίσχυση της Δωρεάν Υγείας, ουδέν.

Τα μέτρα για τη πανδημία αντιμετωπίζουν την κοινωνία σαν υποκείμενο νόσημα και τους εργαζομένους σαν κρούσματα που πρέπει να απομονωθούν για να μη μολύνουν τους ασυμπτωματικούς , δηλαδή αυτούς που κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν τι γίνεται μέχρι να γίνουν και αυτοί οικονομικά και εργασιακά μη-ενεργοί ,όπως λέει ο Υπουργός Εργασίας.

Εμείς θα το αφήσουμε αυτό να περάσει έτσι; Η πανδημία, σαν θαλάσσιο κήτος, καταπίνει μέσα σε μερικούς μήνες όσα δικαιώματα δεν κατάπιαν τα προηγούμενα μνημόνια. Εντείνει την αδικία και τις ανισότητες και λειτουργεί σαν προπέτασμα καπνού προκειμένου να κρύψει όσα επιδιώκουν να καλύψουν  και να δικαιολογήσουν οι τρεις προαναφερθέντες παράγοντες.

Ποια πρέπει να είναι η θέση μας σε όλα αυτά; Πρέπει να ισορροπήσουμε . Φαίνεται απλό αλλά δεν είναι. Ο ιός είναι μια ευκαιρία, βοηθά να καταλάβουμε ότι  ένα κοινό πρόβλημα πρέπει να ενώνει και όχι να χωρίζει και να απομονώνει τα μέλη μιας κοινωνίας. Δεν πρέπει να τούς αφήσουμε να μας πείσουν ότι είμαστε επικίνδυνοι για τον εαυτό μας και για τους άλλους. Τηρώντας τα μέτρα προστασίας πρέπει να βρούμε την ισορροπία μας και να συνεργαστούμε  για μπορούμε να σταθούμε στο ύψος της περίστασης και να απευθύνουμε τη κριτική  όχι στον εαυτό μας όπως επιδιώκεται μέσω του αφηγήματος της ατομικής ευθύνης  που οδηγεί στη κοινωνική απομόνωση αλλά  σε αυτούς που κινούν τα νήματα. Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις επιπτώσεις της πανδημίας και της πολιτικής εργαλειοποίησης της. 

Γι αυτό, λοιπόν, η ισορροπία μπορεί να φαίνεται άχαρη άσκηση αλλά έχει τη χρησιμότητα της

ΖΑΡΝΤΙΝΙΕΡΕΣ ΦΟΙΝΙΚΕΣ ΑΣΦΥΞΙΟΓΟΝΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΑΛΛΑ

ΖΑΡΝΤΙΝΙΕΡΕΣ

Κάθε ζαρντινιέρα κόστισε λίγο παραπάνω από το κατώτατο μισθό, όπως πολύ εύστοχα έλεγε ένα σύνθημα που γράφτηκε σε μία από αυτές. Το άσπρο τους χρώμα είναι πολύ προκλητικό, τις κάνει να μοιάζουν με τους άσπρους πίνακες της τάξης. Πώς να αντισταθεί κανείς στο πειρασμό να γράψει κάτι επάνω; Μετά από τόσα χρόνια εκπαίδευση στην έκθεση ιδεών η χρήση τους μοιάζει αναπόφευκτη.

Άλλοι ,βέβαια, έχουν αντίρρηση στον περαιτέρω καλλωπισμό των ντενεκέδων του Μεγάλου Περιπάτου. Πιστεύουν ότι δεν επιδέχονται καμία βελτίωση, ότι είναι στο ζενίθ της καλαισθησίας, του καλού αστικού γούστου και ότι δίνουν την απαραίτητη μεταμοντέρνα βιομηχανική χροιά στο γκρίζο της ασφάλτου. Το γεγονός ότι τα πιο πολλά φυτά έχουν, ήδη, ξεραθεί δεν φαίνεται να είναι πρόβλημα αλλά πηγή κέρδους για κάποιους που θα τους ανατεθεί να τα αντικαταστήσουν. Ο αναθέσας του αναθέσαντος, ο κλέψας του κλέψαντος.

ΦΟΙΝΙΚΕΣ

25 χτικιάρηδες φοίνικες τοποθετήθηκαν σε ζαρντινιέρες στη Πανεπιστημίου. Σαστισμένοι στέκονται μέσα στο αστικό τοπίο και νέφος εντελώς παράταιροι με το υπόλοιπο σκηνικό. Κάνουν την ίδια εντύπωση που θα έκανε η τοποθέτηση φαναριών κυκλοφορίας στην όαση της Σίμπα. Αυτοί οι Βεδουίνοι είναι πολύ πίσω. Δεν έχουν σχέδια μεγάλης πνοής και ανάπτυξης, είναι στερεότυποι και προβλέψιμοι. Εδώ υπάρχουν υπουργοί και αποφάσεις. Σύμφωνα με κοινή υπουργική απόφαση από τη 22/7 επιτρέπεται ξανά η τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων τύπου ΠΙΖΑ,ΡΑΚΕΤΑ και ΠΥΡΓΟΣ σε πεζόδρομους και μεγάλους περιπάτους, μεταξύ άλλων χώρων. Η διαφήμιση της κατανάλωσης ξεκινά με την κατανάλωση της διαφήμισης και την υποταγή στο προϊόν της επιχείρησης. Οι κυβερνήσεις το λένε συνέχεια. Ότι είναι καλό για τις επιχειρήσεις, είναι καλό για το λαό.

ΜΑΤ ΚΑΙ ΑΣΦΥΞΙΟΓΟΝΑ

Εάν ο λαός δεν εννοεί να καταλάβει το καλό του υπάρχει η ράβδος η οποία ,όμως, δεν σημαίνει τίποτα χωρίς τον ραβδιστή. Σε κάποια φάση βρέθηκα να με κυνηγούν 1200 ευρώ σε εξοπλισμό συν ένας μισθός του Δημοσίου σύνολο κάπου στα 2200, χώρια τα έξτρα. Πρόσωπο δεν βλέπεις βέβαια. Πρόσωπο ανθρώπου, εννοώ. Αυτό που βλέπεις είναι το πρόσωπο της κρατικής βίας. Αν είχα τη δυνατότητα να ψυχαναλύσω το σκοτεινό μυαλό πίσω από τη μάσκα, είμαι σχεδόν σίγουρος, ότι θα έβρισκα ένα ιστορικό βίας που του ασκήθηκε και βίας που και ο ίδιος ασκεί. Όπως ο κλέφτης κλέβει χωρίς διακρίσεις έτσι και ο ματατζής βαράει χωρίς διακρίσεις. Ο ίδιος δε φοράει διακριτικά. Έχει την πρακτική του ‘ανθρώπου’ που νομικά καλυμμένος πίσω από τον εξοπλισμό και τη νομοθεσία, εκτελεί εντολές και μένει ατιμώρητος. Κάποιοι αγενείς λένε ότι ο ματατζής είναι το κρέας γύρω απ΄τη κωλοτρυπίδα . Εγώ διαφωνώ. Πιστεύω ότι είναι ένας δούλος που θα ασκούσε βία ακόμη και εάν δεν τον πλήρωναν, φτάνει να την ασκούσε για χάρη του αφεντικού του.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Την Πέμπτη 9/7, ημέρα ψήφισης του νομοσχεδίου για τις διαδηλώσεις, έγινε ξεκάθαρο με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τι επιφυλάσσει η κυβέρνηση της ΝΔ και το σύστημα συνολικότερα σε όποιον θελήσει να αγωνιστεί και να παλέψει. Ενώ ψηφιζόταν το χουντικής έμπνευσης νομοσχέδιο, στους δρόμους του κέντρου εξελισσόταν ένα όργιο κρατικής καταστολής. Μπλοκ διαδηλωτών χτυπήθηκαν, πνίγηκαν στα δακρυγόνα και στα ασφυξιογόνα με αποτέλεσμα να ποδοπατηθεί κόσμος. Τα ΜΑΤ χτυπούσαν αδιακρίτως όποιον έβλεπαν, ενώ η μηχανοκίνητη ομάδα “Δράση” διεμβόλισε μπλοκ διαδηλωτών μεταξύ αυτών και των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ-ΤΕΙ στα Προπύλαια.

Σε αυτό το “κρεσέντο” τρομοκρατίας δέχτηκε δολοφονικό χτύπημα με γκλοπ στο κεφάλι και ο Ν.Ζ., συναγωνιστής και μέλος των Δρόμων Αντίστασης. Από τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα ενώ δεκάδες ήταν οι ελαφρά και βαριά τραυματίες που μεταφέρθηκαν στα γύρω νοσοκομεία. Οι συλλήψεις και οι προσαγωγές έγιναν “στο σωρό”, ακόμα και σε άσχετα μέρη με τα επεισόδια ενώ η κατασκευή υπόπτων έγινε τόσο ξεδιάντροπα που τα ΜΑΤ φόρτωναν σακίδια και τσάντες δίπλα στους συλληφθέντες ενώ ο παρακείμενος κόσμος τους γιούχαρε. Παράλληλα και ενώ τα οργανωμένα μπλοκ χτυπιόντουσαν στο Σύνταγμα και στους γύρω δρόμους, τα μπλοκ του ΠΑΜΕ έκαναν αλυσίδες απέναντι στους διαδηλωτές και σφύριζαν αδιάφορα μπροστά στην καταστολή. Έχουν μάλλον την αυταπάτη ή τη σιγουριά (;) ότι η κρατική καταστολή δεν θα τους αγγίξει ούτε τώρα ούτε στο μέλλον.

Το σύστημα θέλει καιρό τώρα να ξεμπερδέψει με την οργανωμένη πάλη και τις λαϊκές κατακτήσεις. Αποτελούν αγκάθι. Αυτοί που μας κόβουν τους μισθούς και τις συντάξεις, που μας απομυζούν 2 και 3 φορές με την αβάσταχτη φορολογία, αυτοί που πετάνε τα παιδιά μας έξω από τα σχολεία και τις σχολές, αυτοί που τσακίζουν τα δικαιώματά μας προς όφελος του κεφαλαίου και μας σέρνουν στο σκυλοφάγωμα των ιμπεριαλιστών, θα μας “υποδείξουν” αν και πως θα διαδηλώνουμε. Και αν δεν “συμμορφωνόμαστε”, θα μας περιμένει ό,τι έγινε την ημέρα ψήφισης. Ε λοιπόν τους το δηλώνουμε! Δεν τροκρατούμαστε! Θα συνεχίζουμε να παλεύουμε, να αντιστεκόμαστε, να διεκδικούμε! Οι λαϊκοί αγώνες δεν μπαίνουν στο γύψο! Η τρομοκρατία και η κρατική καταστολή δεν θα περάσει!

Κάτω η κρατική τρομοκρατία!

Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων! – Απόσυρση όλων των κατηγοριών!

Να καταργηθεί ο νόμος που απαγορεύει συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις!

Συγκέντρωση την Πέμπτη 7 το απόγευμα στα Προπύλαια.

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Μέσα στο κατακαλόκαιρο, η κυβέρνηση της ΝΔ σε συνέχεια της περιοριστικής της πολιτική στα δικαιώματα το λαού που ζήσαμε κατά την περίοδο της καραντίνας καταθέτει στην βουλή ένα νέο νόμο από τα παλιά που στην ουσία καταργεί το δικαίωμα στην συγκέντρωση και την διαδήλωση. Με μια σειρά διατάξεις μετατρέπει την συμμετοχή σε διαδήλωση, από δικαίωμα και έκφραση συλλογικής διεκδίκησης, σε ιδιώνυμο αδίκημα και παραχωρεί στην αστυνομία την αρμοδιότητα να αποφασίζει εάν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να επιτραπεί μια συγκέντρωση.

Σε μια περίοδο που χιλιάδες εργαζόμενοι είναι άνεργοι, άλλοι προσπαθούν να τη «βγάλουν» με τα ψευτο-επιδόματα και χιλιάδες μικρομάγαζα ετοιμάζονται για λουκέτο, η κυβέρνηση αποκάλυψε ποιος είναι ο κύριος εχθρός της. Ο ΛΑΟΣ. Για μια φορά είναι ειλικρινής: δεν τους ενδιαφέρουν τα μικρά ή μεγάλα προβλήματα του λαού, που δημιούργησε η πολιτική του συστήματος πριν και μετά την καραντίνα, αλλά το πως θα σταματήσουν στη γέννησή τους τις προσπάθειες του λαού να απαιτήσει λύσεις σε αυτά. Για την κυβέρνηση και το σύστημα που υπηρετεί ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ σημαίνει ότι οι πολίτες μπορούν:

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΓΚΡΙΝΙΑΡΙΚΗ ΕΝΟΧΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ

Με υπομονή μαζεύω και διαχωρίζω τα σκουπίδια κάθε μέρα. Προσεκτικά βάζω τις συσκευασίες, τα αλουμίνια και τα πλαστικά σε ξεχωριστή σακούλα από τα βιοαπόβλητα.

Πιάνω τον εαυτό μου να απορεί. Πως βρέθηκαν όλα αυτά τα σκουπίδια στο σπίτι μου; Πως έγινε το σπίτι μου μια μικρή χωματερή; Αγόρασα όλα αυτά τα σκουπίδια; Μα από το ΣΜ γύρισα, όχι από τη χωματερή. Στο ΣΜ τρόφιμα αγόρασα, όχι σκουπίδια. Τα τρόφιμα, όμως, ήταν τυλιγμένα με σκουπίδια. Τα πλήρωσα, λοιπόν, όλα αυτά τα σκουπίδια. Τα χρυσοπλήρωσα. Και θα συνεχίσω να τα πληρώνω.

Και όχι μόνο αυτό. Πρέπει να νιώθω και ένοχος που πετάω τόσα σκουπίδια. Ο ρυπαίνων πληρώνει, μου λένε. Πως να μη νιώθω ένοχος όταν μου λένε συνεχώς ότι τόσες εταιρίες δουλεύουν εξαιτίας μου, τόσα νομοσχέδια ψηφίζονται εξαιτίας μου, για να λύσουν τα προβλήματα που εγώ δημιουργώ;

Εγώ φταίω; Εγώ τα δημιουργώ; Εγώ, εθελοντικά, μαζεύω δεν χαζεύω, διαχωρίζω τα σκουπίδια του πολιτισμού μας προσφέροντας ακόμη μια δωρεάν υπηρεσία σε εκείνους που τα παράγουν στα εργοστάσιά τους με το μικρότερο δυνατό κόστος και το μέγιστο δυνατό κέρδος.

Παγκόσμια Ημέρα περιβάλλοντος

Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος… μόνο σαν κοροϊδία μπορούμε να εκλάβουμε το ενδιαφέρον του συστήματος που καταστρέφει το περιβάλλον για να αυξήσει τα κέρδη των λίγων. Έφτασαν δυο μήνες «καραντίνας» και η αντίστοιχη μείωση της δραστηριότητας του καπιταλισμού για να κλείσει μία τρύπα του όζοντος αποδεικνύοντας ποιος δημιουργεί το πρόβλημα. Το περιβάλλον το καταστρέφει ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής.

Ακόμα και οι προτάσεις «οικολογικής διαχείρισης» καταλήγουν όχι στην προστασία του περιβάλλοντος αλλά στην αύξηση των κερδών των καπιταλιστών. Αλήθεια πόσο φιλική στο περιβάλλον είναι ή «θα είναι» η ανακύκλωση στην πηγή όταν τα σίμικτα απορρίμματα θα καίγονται στα εργοστάσια δίπλα στο σπίτι μας; Πόσο αθώα είναι τα εργοστάσια ανακύκλωσης όταν καίγονται για μέρες και μας δηλητηριάζουν χωρίς κανείς να μπορεί να σταματήσει την καταστροφή;

Ζούμε δίπλα στη χωματερή, 50 χρόνια όλοι υπόσχονται προεκλογικά ότι θα κλείσει αλλά κάθε κυβέρνηση και νέος περιφερειάρχης την επεκτείνει και την «αναβαθμίζει». Η περιφέρεια επεκτείνει τη χωματερή μέχρι το 2025 και ετοιμάζει εργοστάσια διαλογής και καύσης. Με την αφορμή της ανακύκλωσης έρχεται να φορτώσει ακόμα μεγαλύτερα βάρη στις πλάτες του λαού, αυξάνοντας το κόστος για τους δημότες. Ενοχοποιώντας ξανά το λαό, μετατρέποντας και αυτό το ζήτημα σε «ατομική ευθύνη» αθωώνοντας έτσι αυτούς που παράγουν τα σκουπίδια και πλουτίζουν από την διαχείρισή τους. Καμιά εμπιστοσύνη λοιπόν, σε αυτούς που καταστρέφουν τις ζωές μας και το περιβάλλον

Ο τελευταίος «Νόμος για το περιβάλλον» μέσα από τα δεκάδες άρθρα του παραδίδει τη χώρα προς εκμετάλλευση στο κεφάλαιο σπέρνοντας ανεμογεννήτριες και «επενδύσεις» στα βουνά και τις παραλίες. Νομοθετεί για την κατασκευή ΣΜΑ μέσα στις πόλεις, (2 στην Πετρούπολη, 2 στους Αγίους Αναργύρους - Καματερό).

Καμιά εμπιστοσύνη σε αυτούς που με ωραία λόγια και φτιασιδώματα προσπαθούν να μας πείσουν ότι το σύστημα «κόπτεται» για μας και το περιβάλλον. Σ’ αυτό το σύστημα δεν πρόκειται να υπάρξει καμιά «διαχείριση προς όφελος του λαού». Λέμε όχι στις αυταπάτες και τις δήθεν σοβαρές λύσεις που παραβλέπουν την καταστροφική μανία του καπιταλισμού και σπέρνουν αυταπάτες στο κίνημα.

Εμπιστοσύνη έχουμε μόνο στο λαό και τους αγώνες του. Μόνο ο αγωνιζόμενος λαός που διεκδικεί τα δικαιώματά του σε πιο ανθρώπινες πόλεις και μια ζωή με δικαιώματα μπορεί να αλλάξει όλα αυτά που ζούμε αλλά και αυτά που μας ετοιμάζουν.

ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ Η ΧΩΜΑΤΕΡΗ ΣΤΗ ΦΥΛΗ

ΕΞΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΧΩΜΑΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΚΑΤΟΙΚΗΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΥΣΗ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ

ΟΧΙ ΣΤΑ ΣΜΑ

ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ