Επιτροπή Αλληλεγγύης σε διωκόμενους/ες για την ελευθερία στις κινητοποιήσεις

 

                        ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ 

                          ΣΤΙΣ 26 Απριλίου, 10:00 πμ Κτίριο 12

Απαιτούμε:

-Να αθωωθούν όλοι οι αγωνιστές! -Να διαγραφούν τα πρόστιμα!

-Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στη διαδήλωση, την κινητοποίηση, την απεργία και την πολιτική δράση!

- Η τρομοκρατία δεν θα περάσει του λαού η πάλη θα τη σπάσει!

Οργάνωση και αγώνας για μια ζωή με δικαιώματα!

 

Οι μεγαλειώδης διαδηλώσεις- απεργίες τον προηγούμενο μήνα έδειξαν πως ξεχείλισε η οργή του λαού και -ιδιαίτερα- των νέων ανθρώπων! Αφορμή το έγκλημα στα Τέμπη. Πλημμύρησαν οι δρόμοι λαός και νεολαία έδωσαν την δική τους απάντηση στην κυβερνητική προπαγάνδα πως «για όλα φταίνε οι εργαζόμενοι». Πλημμύρησαν οι δρόμοι ενάντια στην πολιτική της ΝΔ κι ενός συστήματος, που μπροστά στα κέρδη του, αδιαφορεί για την ανθρώπινη ζωή και για τα δικαιώματα του λαού! Ο λαός με τις κινητοποιήσεις από άκρη σε άκρη της χώρας έδειξε την δύναμη του, κόντρα σε όλους αυτούς που των θεωρούν βολεμένο και ανίκανο να πάρει την τύχη στα χέρια του. Για να «πιάσει τόπο» η οργή που ξεχείλισε, είναι αναγκαίο να μετατραπεί σε αγώνα, αγώνα  συνεχή και οργανωμένο για μια ζωή με δικαιώματα. 

Δεν έχουμε αυταπάτες! Το σύστημα συνεχίζει την επίθεση του ενάντια στον λαό, με αυτή την κυβέρνηση άλλα και με όποια «νέα» προκύψει από τις ανακοινωμένες εκλογές. Γιατί η ακρίβεια συνεχίζει να εξανεμίζει τους πενιχρούς μισθούς! Γιατί η υγεία, το νερό, οι συγκοινωνίες, το ρεύμα, παραμένουν πανάκριβα εμπορεύματα! Γιατί οι πλειστηριασμοί απειλούν την λαϊκή κατοικία. Γιατί τα δικαιώματα στην εκπαίδευση, στις σπουδές και στην δουλειά χτυπιούνται καθημερινά! Γιατί ο πόλεμος στην Ουκρανία κλιμακώνεται και απειλεί με επέκταση. Και όλα αυτά την ίδια περίοδο που πληθαίνουν οι φωνές, οι ανησυχίες αλλά και τα δείγματα για ένα «νέο κραχ», που φυσικά τα σπασμένα του θα καλεστεί να πληρώσει για άλλη μια φορά ο λαός.

Ο κόσμος των λαϊκών γειτονιών, οι εργαζόμενοι, οι νέοι, που όλο αυτό το διάστημα απεργήσαμε, διαδηλώσαμε και φωνάξαμε την οργή μας, πρέπει τώρα να την μετατρέψουμε σε οργάνωση και αγώνα! Να την πολιτικοποιήσουμε να της δώσουμε ιδεολογικά χαρακτηριστικά και να παλέψουμε για το σύνολο των αιτημάτων μας. Γιατί έτσι κερδίζονται διαχρονικά τα δικαιώματα. Γιατί έτσι αντιστεκόμαστε στις πολιτικές ενός συστήματος που δολοφονεί και διαλύει τη ζωή μας.

Οργάνωση και αγώνας! Επειδή, μέσα από τις κάλπες δεν έχει έρθει ποτέ η αλλαγή! Γιατί η “αλλαγή” που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει μαζί με το ... “προοδευτικό”(!) ΠΑΣΟΚ είναι απλά η συνέχεια της ΙΔΙΑΣ πολιτικής. Γιατί δεν έχουμε τίποτα  να περιμένουμε από «σωτήρες» και «έξυπνες προτάσεις».

 Η φτώχεια, η εξαθλίωση, η δουλειά και η ζωή χωρίς δικαιώματα  και ο πόλεμος που  μας «τάζουν» δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ατομικά. Ο λαός μόνο με τη συλλογική δράση και την αυτοοργάνωση του μπορεί να τους ανατρέψει τα σχέδια και να διεκδικήσει μια καλύτερή ζωή και έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση. Να συσπειρωθούμε σε κινήσεις στη γειτονιά μας, σε σωματεία στην δουλειά μας, στους συλλόγους στις σχολές μας. Να συζητήσουμε και να οργανώσουμε βήματα αγώνα. Να απαιτήσουμε:

·         Πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς/συντάξεις που να καλύπτουν το κόστος της ζωής!

·         Όχι στην ακρίβεια! Να παρθούν πίσω οι ανατιμήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης! 

·         Ασφαλείς και φθηνές συγκοινωνίες για τον λαό!

·         Κάτω τα χέρια απ’ του λαού τα σπίτια! Κανένας πλειστηριασμός!

ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΡΙΤΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΣΑ ΖΩΗΣ

 Κάτω τα χέρια από  το πάρκο Τρίτση

 Το "πάρκο Τρίτση"   για πολλά χρόνια ρημάζεται, απαξιώνεται και τεμαχίζεται για να δοθεί στον κάθε λογής ιδιώτη με τη συμμετοχή ή όχι του δημοσίου, μικρό ή μεγάλο κομμάτι του. Ταυτόχρονα η διοίκησή του αλλάζει, μετασχηματίζεται,  πέρασε από πολλούς και διάφορους για να καταλήξει στην Περιφέρεια Αττικής. Τόσο ο "φορέας διαχείρισης" του πάρκου όσο και οι κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ,ΝΔ), αλλά και οι δημοτικές αρχές και οι περισσότερες δημοτικές παρατάξεις όλοι λένε ότι πασχίζουν για την αξιοποίηση του πάρκου.

Κοινός παρονομαστής όλων αυτών είναι η λεγόμενη "ανταποδοτικότητα" του πάρκου. Δηλαδή το πάρκο για να συνεχίσει να υπάρχει πρέπει να βγάζει κέρδη. Για αυτό το λόγο έχουν παραχωρηθεί προς  «αξιοποίηση» κομμάτια του, όπως ο πολυχώρος με τα σουπερμάρκετ και τα σινεμά στη Λ. Δημοκρατίας, η παραχώρηση κομματιών σε ταβέρνες και καφετέριες, "το Κέντρο της Γης" και άλλα.

Η προηγούμενη διοίκηση του φορέα επί κυβέρνησης (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) συνέχισε την ίδια πολιτική κρυμμένη πίσω  την «κοινωνία των πολιτών» ενώ έκανε προσπάθεια για εγκατάστασης "Μονάδας Επεξεργασίας Υγρών Αποβλήτων" από την ΕΥΔΑΠ στο χώρο του πάρκου. Προσπάθεια που δεν υλοποιήθηκε εξαιτίας και της κινητοποίησης των κατοίκων.

Η διοίκηση της Περιφέρειας (ΝΔ), με τα έργα συντήρησης που πραγματοποιούνται, από τη μία θέλει να ρίξει στάχτη στα μάτια του λαού, από την άλλη θέλει να κάνει το προϊόν πιο ελκυστικό στους «επενδυτές». Χωρίς καμία ντροπή φέρνει νέες προτάσεις για περεταίρω παραχωρήσεις τμημάτων σε ιδιώτες για εκμετάλλευση. Παραχωρήσεις που θα αλλοιώσουν ακόμα περισσότερο το χαρακτήρα του πάρκου, μετατρέποντας τον ελεύθερο χώρο σε «θεματικό πάρκο» που ο επισκέπτης θα πρέπει να πληρώνει για κάθε δραστηριότητα.

Για όλους αυτούς, η ανάγκη του λαού  για ελεύθερους χώρους δεν είναι ¨ανταποδοτική" αλλά μια παράλογη απαίτηση. Τα δικά μας συμφέροντα είναι ακριβώς στην αντίπερα όχθη από τα δικά τους. Εμείς θέλουμε ένα πάρκο με ελεύθερη πρόσβαση για το λαό. Στο οποίο θα μπορούν να παίζουν ελεύθερα χωρίς φόβο τα παιδιά μας. Στο οποίο θα μπορούν να περπατάνε οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας. Που θα μπορούμε να ξαποσταίνουμε από τα ατελείωτα προβλήματά μας και τις ατελείωτες ώρες δουλειάς οι εργαζόμενοι. Να ανασυγκροτούν τις δυνάμεις τους οι άνεργοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα των συνοικιών μας που δεν έχουν δυνατότητα στην αναψυχή, την ανάπαυση και τις διακοπές. Ένα πνεύμονα πρασίνου που θα επουλώνει τις πληγές της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και της ατελείωτης βαβούρας. Θέλουμε πάρκο ελεύθερο χώρο και για τις επόμενες γενιές.

Όλα τα παραπάνω είναι ζητήματα που τα γνωρίζουν οι «από πάνω»,  δεν έχουν ανάγκη από «νέες» προτάσεις και «φρέσκιες» ιδέες, από τους «από κάτω» για την καλύτερη λειτουργία του πάρκου. Αλλά είναι αντικείμενο αντίστασης στις κάθε φορά επιλογές του συστήματος και διεκδίκησης με μαζική συμμετοχή του λαού της περιοχής μας και των γύρω περιοχών.

Η κατεύθυνση της ΜΑΖΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ, του ΑΓΩΝΑ, της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και της ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ είναι ο δρόμος που οφείλουμε να προτείνουμε στο λαό. Ειδικά σήμερα που ο λαός μας με τις μεγάλες κινητοποιήσεις με αφορμή το συστημικό έγκλημα στα Τέμπη  θέλει να παλέψει για μια ζωή με δικαιώματα. Έτσι λοιπόν μαζί με τους αγώνες ενάντια στον Πόλεμο την ακρίβεια την φτώχεια και την ανεργία πρέπει να παλέψει και για:

Πάρκο πνεύμονας πρασίνου χωρίς κατατμήσεις και παραχωρήσεις σε ιδιώτες, ΜΚΟ, δήμους.

Πάρκο με Ελεύθερη πρόσβαση - συντηρημένο και καθαρό-  για όλους τους κατοίκους χωρίς καμία προϋπόθεση.

Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με όλα τα εργασιακά δικαιώματα για την συντήρηση του Πάρκου.

ΙΛΙΟΝ-ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ ΚΑΜΑΤΕΡΟ-ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ: ΠΟΡΕΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

 

Συγκέντρωση-Καταγγελία για το έγκλημα στα Τέμπη πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 11 Μαρτίου στην κεντρική πλατεία του Ιλίου, από συλλογικότητες, σχήματα και οργανώσεις των περιοχών Αγίων Αναργύρων-Καματερού, Ίλιον, Πετρούπολης, όπως και σε άλλες γειτονιές της Αθήνας, αλλά και όλης της Ελλάδας.

Οι Δρόμοι Αντίστασης Αγίων Αναργύρων – Καματερού, συμμετείχαν με πανό, προκήρυξη και συνθήματα, τονίζοντας πως το δυστύχημα στα Τέμπη ανέδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο την κατάσταση που το σύστημα έχει επιβάλει στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια . Το έγκλημα αυτό δεν πρέπει να ξεχαστεί. Πρέπει να συνεχίσουμε μαζικά και μαχητικά να αγωνιζόμαστε για να μπορέσουμε να πετύχουμε νίκες. Να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας διεκδικώντας τα δικαιώματά μας. Μέσα από συνελεύσεις, απεργίες και διαδηλώσεις να βάλουμε φρένο στην δολοφονική τους πολιτική.

Στη συνέχεια ακολούθησε πορεία προς την Κεντρική πλατεία των Αγίων Αναργύρων και έκλεισε με την υπόσχεση πως θα συνεχίσουμε τον αγώνα την Κυριακή 12/3 στο Σύνταγμα, την Πέμπτη 16/3 στην Γενική απεργία της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

ΟΧΙ!!ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΙ Σ΄ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ!

 Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

ΓΙΑΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΠΡΕΠΕΙ Ν ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ!!!

Το μαζικό έγκλημα στα Τέμπη ανέδειξε  με τον πιο τραγικό τρόπο την κατάσταση που το σύστημα έχει επιβάλει στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Η πολιτική όλων των κυβερνήσεων και των αστικών κομμάτων, υπηρετώντας πιστά τα ντόπια και ξένα αφεντικά, έχουν λεηλατήσει, ρημάξει και εξαθλιώσει το λαό. Μέσα από τη συνεχή υποβαθμίση των μέσων μαζικής μεταφοράς, των νοσοκομείων, της εκπαίδευσης, τα ξεπουλήματα με τις ιδιωτικοποιήσεις, τις μειώσεις προσωπικού στα πλαίσια της «εξυγίανσης», τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, τις συνεχόμενες αυξήσεις στα βασικά αγαθά πρώτης ανάγκης, τους πλειστηριασμούς. Έχουν απαξιώσει την ανθρώπινη ζωή με τα όλο και αυξανόμενα εργατικά ατυχήματα λόγω ελλιπών μέτρων ασφάλειας, τους χιλιάδες νεκρούς της πανδημίας και τέλος μετατρέποντας τη χώρα σε βάση των αμερικανονατοϊκών φονιάδων, εμπλέκοντας την κάθε μέρα πιο βαθιά σε έναν άδικο πόλεμο που φουντώνει και απειλεί όλους τους λαούς με τα χειρότερα.

Είναι εφιαλτικές οι διαστάσεις αυτής της εγκληματικής πολιτικής που φυλακίζει τη νέα γενιά σε ένα παρόν χωρίς κανένα δικαίωμα, καταργώντας κάθε ελπίδα για το μέλλον της και σκοτώνοντάς την σε εγκλήματα όπως αυτό στα Τέμπη.

Η οργή λαού και νεολαίας είναι δίκαιη, βαθιά και συσσωρεύτηκε χρόνια τώρα. Αυτή είναι που εκφράστηκε τις τελευταίες μέρες με τις συνεχείς και ογκώδεις διαδηλώσεις απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας. Γιατί κανείς δεν «πείσθηκε» από τις υποκριτικές συγνώμες και τις παραιτήσεις υπουργών. Τα «δάκρυά» τους είναι ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΑ ΨΕΥΤΙΚΑ! Η κυβέρνηση δεν διστάσε να ψηφίσει νέους νόμους που προωθούν την ιδιωτικοποίηση των ογκολογικών νοσοκομείων Παίδων και του νερού την εβδομάδα που υποτίθεται ότι πένθουσαν.   Στο μόνο που στοχεύουν είναι να «μαζέψουν» την κατάσταση, να ξαναβάλουν το λαό και την νεολαία στη γωνία. Σ αυτή τη λογική κινούνται όλες οι συστημικές δυνάμεις, από την ΝΔ μέχρι το ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ.  Από την άλλη οι αυταπάτες για μια άλλη διαχείριση προς όφελος του λαού, που προβάλλεται από την αριστερά της ήττας και της υποταγής αποπροσανατολίζουν το κίνημα και δεν το αφήνουν να αναπτύξει πραγματικά νικηφόρους αγώνες. ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΕΝ ΔΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ.

Γι’ αυτό λοιπόν το έγκλημα στα Τέμπη δεν πρέπει να ξεχαστεί. Πρέπει να συνεχίσουμε μαζικά και μαχητικά να διαδηλώνουμε, να αγωνιζόμαστε για να μπορέσουμε να πετύχουμε νίκες. Να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας διεκδικώντας τα δικαιώματά μας. Μέσα από συνελεύσεις, απεργίες και διαδηλώσεις να βάλουμε φρένο στην δολοφονική τους πολιτική.

-        ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΘΥΣΙΑ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥ  ΚΕΡΔΟΥΣ!

-        ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΚΑΙ ΦΤΗΝΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ

-        ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

-        ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ - ΔΩΡΕΑΝ ΣΠΟΥΔΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ

ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΞΙΑ -ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟΚΑΙ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, ΣΑΒΒΑΤΟ 11/3 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΙΛΙΟΥ

 

«ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ»

 

Είναι μια φράση που έχει χρησιμοποιηθεί άπειρες φορές, σε μυθιστορήματα, σε ταινίες. Η ζωή όμως είναι πολύ πιο σκληρή. Και το δυστύχημα-δολοφονία που έγινε με τη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη το αποτυπώνει ακριβώς.

Γιατί αυτό ήταν. Μια από τις πολλές δολοφονίες που διαπράττει το σύστημα απέναντι στο λαό. Με την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και του πλιάτσικου από ξένα και ντόπια κομμάτια της αστικής τάξης, ήταν θέμα χρόνου να συμβεί αυτό που συνέβη.

Με αλλεπάλληλες ανακοινώσεις οι εργαζόμενοι στους σιδηροδρόμους έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου για τις παραλείψεις και την έλλειψη στοιχειωδών μέτρων ασφαλείας στο σιδηροδρομικό δίκτυο και ειδικότερα στο συγκεκριμένο σημείο, με τελευταία αυτή στις 7 Φλεβάρη 2023.

Ήταν ο Κ. Μητσοτάκης πριν από 15 χρόνια ως απλός βουλευτής της Ν.Δ. τον Δεκέμβριο του 2007 στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2008, που είχε δηλώσει ότι «δεν μπορούμε να ανεχόμαστε άλλο επιχειρήσεις  στο όνομα της εξυπηρέτησης κάποιου αφηρημένου δημόσιου συμφέροντος…»!!! Στη συνέχεια ο Α. Σαμαράς το 2012 ξεκαθάρισε ότι θα προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων, παρά το γεγονός ότι δεν επρόκειτο για συμβατική μνημονιακή υποχρέωση απέναντι στους δανειστές της χώρας. Ο Α. Τσίπρας είχε αντιτείνει ότι δεν είναι λύση οι ιδιωτικοποιήσεις. Αλλά επί κυβέρνησής του το 2017 προχώρησε στην πώληση (άρα  ιδιωτικοποίηση) της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, όπως είχε αποφασιστεί από το 2014.

Τι να πρωτοαναφέρουμε όμως. Την ιδιωτικοποίηση των δρόμων που μ ένα χιόνι αποκλείεται το σύμπαν. Την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ όπου εργολάβοι έχουν αναλάβει μεγάλο μέρος της συντήρησης του δικτύου με συμβασιούχους και ελλιπή μέτρα προστασίας που οδηγούν συνέχεια σε εργατικά δυστυχήματα. Το ξεπούλημα των αεροδρόμιων όλης της χώρας! Ή αυτό που συντελέστηκε στην υγεία, την προηγούμενη δεκαετία με το κλείσιμο πολλών νοσοκομείων και μονάδων πρωτοβάθμιας υγείας την υποβάθμισή και την υποστελέχωση τους ανεξαιρέτως απ' όλες τις κυβερνήσεις που οδήγησε σε πάνω από 30.000 νεκρούς στη διάρκεια της πανδημίας. 

Δεν είναι λοιπόν ανθρώπινο λάθος. Ή αλλιώς δεν είναι λάθος ενός ανθρώπου. Είναι ένα μαζικό έγκλημα που συντελείται χρόνια από την αδιαφορία του αστικού κράτους, το οποίο εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις, με τίμημα σε ανθρώπινες ζωές. Γι’ αυτούς ο λαός είναι αναλώσιμος!!!

 «Μες την κοιλά όπως τα λέω μες την κοιλάδα των Τεμπών

Φόβος των μηχανοδηγών

Είναι ένας γέρο όπως τα λέω είναι ένας γέρο πλάτανος

μαγκούφης και παράφορος…»,

λέει ο τραγουδοποιός. Όμως ο γέρο πλάτανος είναι ο Καπιταλισμός.

«Το αίμα των νεκρών θα τους πνίξει, όπως και η δική μας οργή»

Και η οργή μετατρέπεται σε αγώνα, σε Διαδήλωση, απ’ άκρη σ' άκρη της χώρας, για το αυτονόητο: το δικαίωμα στη ζωή! Ενάντια στην πολιτική του συστήματος που την απαξιώνει.

T.B.

 

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ: «ΔΥΟ ΦΙΛΟΙ»

 

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ: «ΔΥΟ ΦΙΛΟΙ»

- Έχω ένα τελευταίο δίευρο και δεν ξέρω τι να το κάνω. Να πάρω ψωμί ή 1 λίτρο βενζίνη?

- Αφού το αυτοκίνητό σου είναι πετρέλαιο.  

- Για μένα το θέλω όχι για το αυτοκίνητο. Μήπως έχεις τίποτα σπίρτα?

- Τι απογοητεύεσαι? Δεν βλέπεις τα διαγγέλματα? Όλα πάνε καλά. Περίμενε μέχρι το επόμενο επίδομα τουλάχιστον. Εξάλλου, πού να μπλέκεις με τα νοσοκομεία. Θα πας για εγκαύματα και στο δρόμο μπορεί να χαλάσει το ασθενοφόρο και να μείνεις επιτόπου.

- Όλο αναμονή, αναμονή. Το επόμενο επίδομα το χρωστάω ήδη. Έχω χάσει την αξιοπρέπειά μου. Επίδομα και αξιοπρέπεια δεν πάνε μαζί.

- Έχεις δίκιο και όλοι ασχολούνται με το predator και τις παρακολουθήσεις. Τόσο αιώνες με το μεγαλύτερο Predator δεν ασχολείται κανείς.

- Τι εννοείς?

- Το Θεό, ντε . Αυτός δεν βλέπει και ακούει τα πάντα? Τα λογισμικά χειραγώγησης δεν είναι καινούργια υπόθεση.

- Είναι και αυτός ο πόλεμος στην Ουκρανία. Τι θα γίνει? Δεν θα τον  σταματήσουν?

- Ποιος να τον σταματήσει?

- Αυτοί που τον ξεκίνησαν βεβαίως.

- Μα, Αυτοί που τον ξεκίνησαν δεν το έκαναν για πλάκα ούτε είναι και τρελοί όπως λένε μερικοί. Ιμπεριαλιστές είναι ζουν από τον πόλεμο και για τον πόλεμο και βγάζουν κέρδος από αυτόν. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος είναι το ιδανικό έγκλημα. Όλοι ξέρουν το δράστη και όλοι σφυρίζουν αδιάφορα, υποδαυλίζοντας την αδικία, τον εθνικισμό και την οικονομική κρίση. Μου αρέσει που έχουν στήσει τα χρηματιστήρια για να ανακοινώνουν τις ισοτιμίες των νομισμάτων τους ενώ όλοι ξέρουν οτι η πραγματική ισοτιμία μετριέται με θανάτους και αίμα. Όλα για το κέρδος.

- Κοίτα, μπροστά στην αισχροκέρδεια όπως με το ρεύμα, το απλό κέρδος είναι καλό. Έτσι δεν λέει η αριστερή αντιπολίτευση?

- Από αυτό και μόνο καταλαβαίνεις πόσο αριστερή είναι. Σου προτείνω να διαβάσεις το Μισθός Τιμή  Κέρδος του Καρόλου για να καταλάβεις πώς δουλεύει αυτό το σύστημα.

- Όλο σύστημα και σύστημα με έχεις ζαλίσει με το σύστημα. Τι είναι αυτό το άλλο το σύστημα επιτέλους.

- Για να είμαι σύντομος θα χρησιμοποιήσω και διατύπωση ενός άλλου που είναι ξεκάθαρη. Σύστημα είναι αυτό που το προγραμματίζει ο υπολογιστής, που αναστατώνει τον τραπεζίτη, που προειδοποιεί τον πρεσβευτή, που δειπνεί με τον στρατηγό, που καλεί τον πρόεδρο, που διατάζει τον Υπουργό, που απειλεί τον γενικό διευθυντή, πού ταπεινώνει το διαχειριστή, που βάζει τις φωνές στον προϊστάμενο, που κατσαδιάζει τον υπάλληλο, που περιφρονεί τον εργάτη, πού κακομεταχειρίζεται τη γυναίκα του, που χτυπάει το παιδί, που κλωτσάει το σκύλο. Είναι ένα κάθετο σύστημα εξουσίας που ο επόμενος βλέπει μόνο τον προηγούμενο σαν αντίπαλο.

- Είναι και το άλλο θέμα, σκάνδαλα, διαπλοκή, παιδοβιαστές φιλανθρωπικές ΜΚΟ όπως η Κιβωτός. Γιατί όλα αυτά που είναι αποτελέσματα του συστήματος πού ζούμε τα προβάλλουν τόσο άνετα αντί να κρύβουν τις πομπές τους?

- Κοίτα, πρώτα από όλα η συνεχόμενη ενασχόληση του κοινού με αυτά τα θέματα είναι μεγάλο κέρδος για το σύστημα. Είναι το χαλάκι από κάτω του κρύβονται τα προβλήματα που πραγματικά μπορεί να ενώσουν τον λαό εναντίον τους, προβλήματα όπως η βία της φτώχειας και της καταστολής. Περιμένοντας να δεις τι θα γίνει με την Πισπιρίγκου, την Κιβωτό η τον Μίχο σου τρώνε το χρόνο και στρέφουν την προσοχή σου στο μέσον από όπου περιμένεις την πληροφορία που σου προτείνουν σαν απόδειξη της ενοχής του εκάστοτε προσώπου αθωώνοντας έτσι το σύστημα. Εξάλλου, τι πρόβλημα έχουν? Φαίνεται να δικάζουν τον εαυτό τους αλλά δεν τον καταδικάζουν ποτέ. Αυτός είναι ο ρόλος της ανεξάρτητης δικαιοσύνης. Εάν στις ειδήσεις σου πουν ότι η λύση στα προβλήματά σου δεν είναι η απομόνωση της οθόνης και η αναμονή αλλά η συλλογική δράση και οι μαζικοί αγώνες τότε θα ξέρεις ότι ο παρουσιαστής και ο υπεύθυνος προγράμματος δεν τρελάθηκαν και έχουν ήδη απολυθεί.

- Και ποιος θα μου δώσει τη λύση στα προβλήματά μου τελικά? Να περιμένω τις εκλογές?

- Εάν θες να δεις τι είδους λύση Θα σου δώσουν οι εκλογές δεν έχεις παρά να δεις τις λύσεις που σου έδωσαν οι προηγούμενες. Καμία. Πρέπει να το πάρεις απόφαση. Χρειάζεται συλλογικότητα, αυτοοργάνωση και απεξάρτηση από λύσεις που σου προτείνουν αυτοί που θέλουν να τους ψηφίζεις και που παρουσιάζονται σαν εναλλακτική διαχείριση του ίδιου προβλήματος. Το ίδιο παραμύθι το σέρβιραν και στο παρελθόν.

- Έχεις δίκιο. Την ημέρα των εκλογών αισθάνομαι χάλια. Τόσος κόσμος μαζεύεται για να ψηφίσει τον ίδιο ή τoν επόμενο καταπιεστή του. Οι μονές μέρες που νιώθω χειρότερα είναι αυτές των γιορτών. Ήρθαν και πέρασαν τα Χριστούγεννα ξανά. Γέμισε ο τόπος χριστουγεννιάτικα χωριά, ψεύτικους τάρανδους, αγιοβασίληδες, και ψεύτικο κλίμα ευφορίας και Χριστιανικής ομοψυχίας. Ξαφνικά εξαφανίστηκαν οι άνεργοι, οι άστεγοι, η φτώχεια. Όλα τα σκέπασε η φάτνη, το θείο βρέφος και το μεθάνιο από τις κλανιές των ζώων της φάτνης, μισώ αυτό το τεχνητό κλίμα ψυχολογικής ανάτασης ενώ είμαστε μέσα στη φτώχεια.

- Μην γίνεσαι κακεντρεχής και ανυπόμονος. Είσαι φτωχός μόνο και μόνο επειδή δεν έχει έρθει η σειρά σου να γίνεις πλούσιος. Μη βιάζεσαι.

- Τώρα εσύ γίνεσαι ειρωνικός. Ποια σειρά μου να περιμένω. Δεν βλέπεις τα χάλια μας?

- Καθόλου ειρωνικός δεν γίνομαι. Από τη μία μεριά ο καπιταλισμός σου λέει περίμενε τη σειρά σου να γίνεις πλούσιος και από την άλλη η εκκλησία σου λέει ότι εάν δεν τα καταφέρεις θα έχεις σαν φτωχός μία θέση στον παράδεισο της αφθονίας και της Β παρουσίας. Αυτοί πιστεύουν πως έχουν καπαρώσει την Α παρουσία για πάρτη τους.

- Δεν κρατιέμαι. Θα κάνω καταγγελία στα κοινωνικά δίκτυα να τους ξεμπροστιάσω.

- Έχεις πιαστεί και εσύ στην παγίδα με τα κοινωνικά δίχτυα. Πιστεύεις ότι σαν ψαράκι στα δίχτυα, σου ανήκει η τράτα που σου τα έριξε και σε έπιασε. Εάν σου κλείσουν την πλατφόρμα, οι δήθεν φίλοι και επαφές που έχεις κάνει και το αποκαλείς κοινωνικοποίηση μέσω των δικτύων θα εξαφανιστούν και θα μείνεις μόνος και απομονωμένος όπως και αυτοί άλλωστε.

- Και τι προτείνεις? Τι να κάνουμε?

- Στο είπα και πριν. Χρειάζεται αυτοοργάνωση, συλλογικότητα και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας. Αυτά που λένε ότι είναι ξεπερασμένα και θέλουν να τα απαγορεύουν όπως οι διαδηλώσεις και οι απεργίες είναι τα μαζικά λαϊκά όπλα πού μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε  για να διεκδικήσουμε όλα αυτά που μας κλέβουν. Το είδες αυτό και στη διαδήλωση την ημέρα του Πολυτεχνείου και στη διαδήλωση την ημέρα της απεργίας στις 9 Νοεμβρίου. Αυτός είναι ο δρόμος και εκεί πρέπει να συναντηθούμε. Τελικά, τι θα κάνεις με το δίευρο? Τα θέλεις τα σπίρτα?

- Δεν θα τους κάνω τη χάρη. Θα τα πούμε στο δρόμο.

Τ.Τ