«Ήταν στραβό το κλίμα…»

Οι λέξεις «τραγικό», «καταστροφή» δεν αρκούν για να περιγράψουν την κατάσταση μετά τις πλημμύρες στη Θεσσαλία. Ένας απέραντος κάμπος έγινε λίμνη. Ολόκληρα χωριά είτε παρασύρθηκαν από τα ορμητικά νερά των χειμάρρων, είτε θάφτηκαν κάτω από τόνους νερού. Χιλιάδες νεκρά ζώα, χιλιάδες καλλιέργειες κατεστραμμένες. Μέρες ολόκληρες χωρίς πόσιμο νερό και ρεύμα, μ ένα λιμνάζων «υγρό» το οποίο έχει τα πάντα μέσα. Από φάρμακα και απορρυπαντικά, έως μικρόβια. Και μαζί με τα νερά θάφτηκαν και οι ζωές χιλιάδων κατοίκων της περιοχής.

Μαθητές χωρίς σχολεία, χωρίς βιβλία και εκπαιδευτικοί χωρίς τάξεις. Άνθρωποι που είχαν ένα μεροκάματο από την κτηνοτροφία ή την γεωργία, ένα σπίτι που δεν το χρωστούσαν σε τράπεζα, έχασαν τα πάντα σε μια μέρα. Έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους τη χώρα και ίσως και εσωτερικοί ή εξωτερικοί μετανάστες  ένα επόμενο διάστημα. Γιατί αυτή η πλημμύρα ήταν η αρχή μια γενικευμένης καταστροφής, τα απόνερα της οποίας θα τα βιώνουν οι ντόπιοι κάτοικοι, αλλά και ο λαός όλης της χώρας για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Μάταια προσπαθεί το σύστημα να αποποιηθεί την ευθύνη του με το να τονίζουν επανειλημμένα οι εκφραστές του και τα ΜΜ παραπληροφόρησης, τον «τεράστιο όγκο νερού» που έπεσε στην περιοχή και την κλιματική αλλαγή (ποια ακριβώς κλιματική αλλαγή άραγε και ποιος ευθύνεται γι αυτήν, εάν υπάρχει). «Ήταν στραβό το κλίμα, το φαγε και ο γάιδαρος», λέει μια λαϊκή παροιμία.

Θα μπορούσε κανείς να περιγράψει αναλυτικά τα αίτια που οδήγησαν σε μια τέτοια τραγωδία μιλώντας για το έργο της τοπικής αυτοδιοίκησης, για τα περίφημα «Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα» τα οποία χρηματοδοτούνται από τα λεγόμενα «ΕΣΠΑ» και τα οποία αφορούν την εκπόνηση «περιβαλλοντικών προγραμμάτων», την «διαχείριση της κλιματικής αλλαγής», την «αντιμετώπιση καταστροφών» κ.α..

Μιας τοπικής αυτοδιοίκησης, που μόνο «τοπική» και μόνο «αυτοδιοίκηση»  δεν είναι. Εξαρτημένη από ΕΕ και ιμπεριαλιστές, εφαρμόζει την πολιτική της καταπίεσης, εκμετάλλευσης, μεγιστοποίησης του κέρδους της ντόπιας άρχουσας τάξης, καταστρέφοντας δάση για ανεμογεννήτριες, ελεύθερους χώρους για εμπορικά κέντρα, μπαζώματος ρεμάτων για οικόπεδα , κλείνοντας παραλίες με ομπρέλες, παραχωρώντας ολόκληρες υπηρεσίες σε ιδιώτες μέσω των ΣΔΙΤ.

Δεν χρειάζεται όμως αναλυτική περιγραφή! Αρκεί μια λέξη: ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ!

Αδιαφορία για το λαό, για το περιβάλλον, εάν δεν πρόκειται να του αποφέρουν κέρδος. Κανένα μέτρο πρόληψης, γιατί «κοστίζει». Κάθε καταστροφή και μα νέα ευκαιρία για το κεφάλαιο.

Αυτή είναι η πραγματικότητα που πρέπει ν αντιμετωπίσει ο λαός. Η οργή, η αγανάκτηση και η απελπισία ξεχειλίζουν. Δεν αρκεί όμως για να του δώσει καύσιμα να συνεχίσει, εάν αυτή η οργή δεν μετουσιωθεί σε διεκδίκηση για το δικαίωμα στη ζωή. Εάν η αγανάκτηση δεν μετατραπεί σε διεκδίκηση πραγματικών και καθολικών αποζημιώσεων από τις πλημμύρες, καθώς και πραγματικών μέσων προστασίας από τέτοιες καταστροφές. Εάν η απελπισία δεν μετατραπεί σε όραμα για μια άλλη κοινωνία…

B.T.

Ποια ακρίβεια???

Τους τελευταίους μήνες ο λαός της χώρα μας βιώνει ανυπολόγιστες καταστροφές, με άμεσο αντίκτυπο στην ζωή και την επιβίωση του. Από τις πυρκαγιές, που από άκρη σε άκρη κατέκαψαν τον τόπο, με χιλιάδες στρέμματα δασών να έχουν γίνει κάρβουνο, με ζώα, σπίτια και δουλειές χαμένες ως ξεκάθαρο αποτέλεσμα, της αναλγησίας όλων των κυβερνήσεων τις προηγούμενες δεκαετίες. Κυβερνήσεις που δεν μερίμνησαν ποτέ να κάνουν  έργα  προστασίας τα οποία να θωρακίζουν τις ζωές και τις περιουσίες του λαού.

Όμως πριν καλά – καλά προλάβουμε να μετρήσουμε τις ζημιές του αποτελέσματος αυτής της εγκληματικής  πολιτικής, η Θεσσαλία πνίγεται. Ο λαός στον κάμπο χτυπιέται ανελέητα. Και άλλοι θάνατοι και άλλη καταστροφή προστίθενται. Όχι μόνο χαμένα σπίτια αλλά και χάσιμο της ελπίδας, για το πως θα βγάλουν το μεροκάματο την επόμενη μέρα για να ταΐσουν τις οικογένειες τους.

Χιλιάδες ζώα πνιγμένα, αμέτρητα στρέμματα βαμβακοκαλλιεργειών και καλαμποκιού ξεριζωμένα, μηχανήματα αχρηστεμένα είναι λίγα μόνο από τα αποτελέσματα των πλημμυρών. Όλα αυτά, μαζί με τον τελευταίο αντεργατικό νόμος του Βορίδη, κάνουν την φτώχεια της πλειοψηφίας του λαού να βαθαίνει ανεξέλεγκτα.

Όλα τα παραπάνω έρχονται να προστεθούν στο ράλι των ανατιμήσεων που έχει ξεκινήσει μετά την καραντίνα. Η επικείμενη έλλειψή ειδών πρώτης ανάγκης με βάση τις καταστροφές, έχει  συμπαρασύρει τις ήδη εξωφρενικές τιμές ακόμα πιο ψηλά. Το γάλα, το κρέας, το τυρί, τα δημητριακά είναι απλησίαστα ήδη. Η τιμή της βενζίνης –χωρίς εξήγηση- έχει πάρει την ανηφόρα, πριν ακόμα ξεκινήσει να διατίθεται το πετρέλαιο θέρμανσης. Το καλάθι του νοικοκυριού, ως βοήθημα για να αντιμετωπιστεί η ακρίβεια, έχει γίνει ανέκδοτο. Ρίχνει στάχτη στα μάτια του κόσμου. Και αυτά είναι μόνο η αρχή. Ένας πιο δύσκολος χειμώνας από τον προηγούμενο, έρχεται.

Ως λαός λοιπόν έχουμε χρέος να μην  μείνουμε αμέτοχοι σε αυτή την παρακμή που γεννά και άλλη παρακμή και να μην αφήσουμε κανέναν μόνο του! Να παλέψουμε για μείωση στις τιμές όλων των προϊόντων και αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις στο ύψος των αναγκών μας. Για να μην μιλάμε απλά για επιβίωση, αλλά για ΖΩΗ!!!

ΤΖ. Ε.

Οι εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και η Αριστερά

Οι φετινές Δημοτικές και περιφερειακές εκλογές στις αρχές του Οκτώβρη πέφτουν πάνω σε ένα πολύ αρνητικό κλίμα για τη ζωή του λαού. Μεγάλες καταστροφές σε δάση, πόλεις και κάμπους με πολλούς νεκρούς και ζημιές, αντεργατικά νομοσχέδια, διάχυτο φασιστικό δηλητήριο και πάντα στο φόντο η ακρίβεια. Το σύστημα, τα κόμματα και οι δυνάμεις του θα προσπαθήσουν όσο μπορούν να διαχειριστούν και να καλμάρουν και πάλι την οργή και αγανάκτηση του κόσμου. Εμείς εδώ θέλουμε να σταθούμε στην προοπτική που βάζει για τον λαό η κυρίαρχη Αριστερά.

Ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης κατά την διάρκεια των τελευταίων χρόνων έχει αλλάξει με πολλά νομοσχέδια (Καποδίστριας , Καλλικράτης , Κλεισθένης , Ν/Σ Βορίδη). Συγχωνεύτηκαν κοινότητες και δήμοι, αφαιρώντας από το λαό τη δυνατότητα της άμεσης παρέμβασης. Τα δημοτικά συμβούλια είναι όργανα τα οποία κατά βάση έχουν γνωμοδοτικό χαρακτήρα, αφού οι αποφάσεις παίρνονται κεντρικά. Έχουν γίνει το μακρύ χέρι του κράτους, εφαρμόζοντας αυστηρά την πολιτική του.

Φέτος, μετά τον τελευταίο νόμο του Βορίδη, μπαίνουν έξτρα εμπόδια στην κάθοδο μικρών συνδυασμών. Αύξηση του ποσοστού στο 3% για την είσοδο στο δημοτικό συμβούλιο, αύξηση της τιμής των παράβολων, υποχρεωτική δημιουργία ΑΦΜ.  Με λίγα λόγια, μπορεί παλαιότερα η Τ.Α  να είχε κάποια λαϊκά χαρακτηριστικά, αλλά τώρα τα έχει χάσει κατά πολύ.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, με το  ελληνικό κράτος συνολικά, από την κυβέρνηση μέχρι τον δήμο, να δεσμεύεται από την Ε.Ε για τις κατευθύνσεις, τους πόρους και γενικότερα για την πολιτική που θα εφαρμόσει ποια αριστερή πολιτική μπορεί να εφαρμοστεί μέσα από τους ίδιους τους θεσμούς του κράτους; Τι μπορεί να εφαρμόσει  ένα ανατρεπτικό –αριστερό δημοτικό συμβούλιο πέρα από την κυρίαρχη πολιτική όταν δεσμεύεται με νόμους και κατευθύνσεις; Με ποια χρήματα όταν αυτά είναι συγκεκριμένα και για συγκεκριμένους σκοπούς ;

Δεν υποτιμούμε οτιδήποτε φιλολαϊκό έχει γίνει σε δήμους (δημιουργία δομών για αστέγους, ακύρωση διακοπή ρεύματος) που σίγουρα ανακούφισε μια μερίδα κόσμου. Αλλά και οι ίδιοι οι δήμοι που εφάρμοσαν οτιδήποτε φιλολαϊκό ταυτόχρονα προσέλαβαν 8μηνους συμβασιούχους διατηρώντας την εργασιακή ανασφάλεια επειδή δεν μπορούν να κάνουν  μαζικές μόνιμες προσλήψεις. Δεν τους το επιτρέπουν τα μνημόνια. Κι αυτό το αποδέχτηκαν, αντί να καλέσουν το λαό να αγωνιστεί για προσλήψεις. Επίσης,  αποδέχθηκαν την πολιτική που φορτώνει αρμοδιότητες στους δήμους χωρίς να αυξάνεται η χρηματοδότηση με αποτέλεσμα το κόστος σε διάφορες υπηρεσίες να μετακυλήσετε στους δημότες αυξάνοντας τα δημοτικά τέλη.

Ουσιαστικά δεν έκαναν τίποτα περισσότερο από το να διαχειριστούν μια κατάσταση που τους έδινε συγκεκριμένα περιθώρια, τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά. Αυτή την κατάσταση δεν την αμφισβήτησαν, επί της ουσίας, ακόμα κι αν διαμαρτύρονταν.

Πέρα από την διαχείριση προωθείται και μια λογική εκπροσώπησης και ανάθεσης που βάζει εμπόδια στην οργάνωση και αντίσταση του κόσμου στις γειτονίες και δήμους. Δεν αναπτύχθηκε κανένα κίνημα στους «κόκκινους» δήμους ,ούτε ο λαός συγκρότησε και ενεργοποίησε πρωτοβουλίες και όργανα για να παλέψει ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική.

 Άρα ο λαός αυτό  που πρέπει να κάνει μόνο είναι να ψηφίσει έναν αριστερό δήμαρχο να διαχειριστεί καλύτερα την υπάρχουσα κατάσταση;

Οι Δρόμοι Αντίστασης Αγίων Αναργύρων – Καματερού  προτείνουν στον λαό μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Πιστεύουν πως η οργάνωση και η πάλη του στις γειτονίες, είναι αυτή που διαμορφώνει και μπορεί ν’ αλλάξει τον συσχετισμό στα δημοτικά συμβούλια. Όχι το αντίστροφο. Τέτοιες κινήσεις του λαού της γειτονιάς, έχουν υπάρξει.  Αν οι «αριστεροί» δήμαρχοι θεωρούν ότι δεν μπορούν να ξαναϋπάρξουν, δεν είναι γιατί βλέπουν πιο καθαρά την πραγματικότητα από εμάς τους …κολλημένους, αλλά γιατί έχουν υποταχθεί στην πραγματικότητα που ορίζει το σύστημα.

Για να υπάρξουν δήμαρχοι που θα σταθούν πραγματικά στο πλευρό του λαού και της πάλης του, πρέπει να υπάρξει ΠΡΩΤΑ αυτή η πάλη. Τα πράγματα δε μπορούν να γίνουν αντίθετα. Μια δημοτική αρχή δε συγκροτεί κίνημα, ο λαός το συγκροτεί και την αναγκάζει να συμμετέχει σε αυτό ή την αναδεικνύει μέσα από αυτό.

Είναι επίπονη διαδικασία και έχει διάρκεια, αλλά αυτή η πορεία δεν αποδέχεται το υπάρχον πλαίσιο και είναι απέναντι του. Να οργανωθούμε σε συλλόγους, πρωτοβουλίες και ό,τι τοπικά σχήματα, για δουλεία με δικαιώματα, χώρους ελεύθερους στον λαό, θωράκιση και προστασία από πυρκαγιές, πλημμύρες, ενάντια σε κάθε είδους ληστρικό πλειστηριασμό.

K. MΠ.

Άκουσον άκουσον!!!!

 

Ανακοίνωση της ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ):

«Είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε την δημιουργία 213 νέων κενών θέσεων εργασίας που προέκυψαν από την οικειοθελή αποχώρηση των προηγούμενων κατόχων για τόπους χλοερούς. Τόπους καταψύξεως».

Δεν υπάρχει περίπτωση βέβαια να γραφτεί ποτέ τέτοια ανακοίνωση, αλλά αυτή είναι η κεντρική ιδέα της κρατικής πολιτική και του κεφαλαίου που εκπροσωπεί. Εκεί που εμείς βλέπουμε μια κρατική δολοφονία όπως αυτή στα Τέμπη , μια εργοδοτική δολοφονία όπως στο Πέραμα πρόσφατα, αυτοί βλέπουν και ανακοινώνουν χυδαία τις ευκαιρίες για Ανάπτυξη. Μιας αιματοβαμμένης Ανάπτυξης.

Τ.Τσ.

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ: «ΔΥΟ ΦΙΛΟΙ»

 

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ: «ΔΥΟ ΦΙΛΟΙ»

- Έχω ένα τελευταίο δίευρο και δεν ξέρω τι να το κάνω. Να πάρω ψωμί ή 1 λίτρο βενζίνη?

- Αφού το αυτοκίνητό σου είναι πετρέλαιο.  

- Για μένα το θέλω όχι για το αυτοκίνητο. Μήπως έχεις τίποτα σπίρτα?

- Τι απογοητεύεσαι? Δεν βλέπεις τα διαγγέλματα? Όλα πάνε καλά. Περίμενε μέχρι το επόμενο επίδομα τουλάχιστον. Εξάλλου, πού να μπλέκεις με τα νοσοκομεία. Θα πας για εγκαύματα και στο δρόμο μπορεί να χαλάσει το ασθενοφόρο και να μείνεις επιτόπου.

- Όλο αναμονή, αναμονή. Το επόμενο επίδομα το χρωστάω ήδη. Έχω χάσει την αξιοπρέπειά μου. Επίδομα και αξιοπρέπεια δεν πάνε μαζί.

- Έχεις δίκιο και όλοι ασχολούνται με το predator και τις παρακολουθήσεις. Τόσο αιώνες με το μεγαλύτερο Predator δεν ασχολείται κανείς.

- Τι εννοείς?

- Το Θεό, ντε . Αυτός δεν βλέπει και ακούει τα πάντα? Τα λογισμικά χειραγώγησης δεν είναι καινούργια υπόθεση.

- Είναι και αυτός ο πόλεμος στην Ουκρανία. Τι θα γίνει? Δεν θα τον  σταματήσουν?

- Ποιος να τον σταματήσει?

- Αυτοί που τον ξεκίνησαν βεβαίως.

- Μα, Αυτοί που τον ξεκίνησαν δεν το έκαναν για πλάκα ούτε είναι και τρελοί όπως λένε μερικοί. Ιμπεριαλιστές είναι ζουν από τον πόλεμο και για τον πόλεμο και βγάζουν κέρδος από αυτόν. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος είναι το ιδανικό έγκλημα. Όλοι ξέρουν το δράστη και όλοι σφυρίζουν αδιάφορα, υποδαυλίζοντας την αδικία, τον εθνικισμό και την οικονομική κρίση. Μου αρέσει που έχουν στήσει τα χρηματιστήρια για να ανακοινώνουν τις ισοτιμίες των νομισμάτων τους ενώ όλοι ξέρουν οτι η πραγματική ισοτιμία μετριέται με θανάτους και αίμα. Όλα για το κέρδος.

- Κοίτα, μπροστά στην αισχροκέρδεια όπως με το ρεύμα, το απλό κέρδος είναι καλό. Έτσι δεν λέει η αριστερή αντιπολίτευση?

- Από αυτό και μόνο καταλαβαίνεις πόσο αριστερή είναι. Σου προτείνω να διαβάσεις το Μισθός Τιμή  Κέρδος του Καρόλου για να καταλάβεις πώς δουλεύει αυτό το σύστημα.

- Όλο σύστημα και σύστημα με έχεις ζαλίσει με το σύστημα. Τι είναι αυτό το άλλο το σύστημα επιτέλους.

- Για να είμαι σύντομος θα χρησιμοποιήσω και διατύπωση ενός άλλου που είναι ξεκάθαρη. Σύστημα είναι αυτό που το προγραμματίζει ο υπολογιστής, που αναστατώνει τον τραπεζίτη, που προειδοποιεί τον πρεσβευτή, που δειπνεί με τον στρατηγό, που καλεί τον πρόεδρο, που διατάζει τον Υπουργό, που απειλεί τον γενικό διευθυντή, πού ταπεινώνει το διαχειριστή, που βάζει τις φωνές στον προϊστάμενο, που κατσαδιάζει τον υπάλληλο, που περιφρονεί τον εργάτη, πού κακομεταχειρίζεται τη γυναίκα του, που χτυπάει το παιδί, που κλωτσάει το σκύλο. Είναι ένα κάθετο σύστημα εξουσίας που ο επόμενος βλέπει μόνο τον προηγούμενο σαν αντίπαλο.

- Είναι και το άλλο θέμα, σκάνδαλα, διαπλοκή, παιδοβιαστές φιλανθρωπικές ΜΚΟ όπως η Κιβωτός. Γιατί όλα αυτά που είναι αποτελέσματα του συστήματος πού ζούμε τα προβάλλουν τόσο άνετα αντί να κρύβουν τις πομπές τους?

- Κοίτα, πρώτα από όλα η συνεχόμενη ενασχόληση του κοινού με αυτά τα θέματα είναι μεγάλο κέρδος για το σύστημα. Είναι το χαλάκι από κάτω του κρύβονται τα προβλήματα που πραγματικά μπορεί να ενώσουν τον λαό εναντίον τους, προβλήματα όπως η βία της φτώχειας και της καταστολής. Περιμένοντας να δεις τι θα γίνει με την Πισπιρίγκου, την Κιβωτό η τον Μίχο σου τρώνε το χρόνο και στρέφουν την προσοχή σου στο μέσον από όπου περιμένεις την πληροφορία που σου προτείνουν σαν απόδειξη της ενοχής του εκάστοτε προσώπου αθωώνοντας έτσι το σύστημα. Εξάλλου, τι πρόβλημα έχουν? Φαίνεται να δικάζουν τον εαυτό τους αλλά δεν τον καταδικάζουν ποτέ. Αυτός είναι ο ρόλος της ανεξάρτητης δικαιοσύνης. Εάν στις ειδήσεις σου πουν ότι η λύση στα προβλήματά σου δεν είναι η απομόνωση της οθόνης και η αναμονή αλλά η συλλογική δράση και οι μαζικοί αγώνες τότε θα ξέρεις ότι ο παρουσιαστής και ο υπεύθυνος προγράμματος δεν τρελάθηκαν και έχουν ήδη απολυθεί.

- Και ποιος θα μου δώσει τη λύση στα προβλήματά μου τελικά? Να περιμένω τις εκλογές?

- Εάν θες να δεις τι είδους λύση Θα σου δώσουν οι εκλογές δεν έχεις παρά να δεις τις λύσεις που σου έδωσαν οι προηγούμενες. Καμία. Πρέπει να το πάρεις απόφαση. Χρειάζεται συλλογικότητα, αυτοοργάνωση και απεξάρτηση από λύσεις που σου προτείνουν αυτοί που θέλουν να τους ψηφίζεις και που παρουσιάζονται σαν εναλλακτική διαχείριση του ίδιου προβλήματος. Το ίδιο παραμύθι το σέρβιραν και στο παρελθόν.

- Έχεις δίκιο. Την ημέρα των εκλογών αισθάνομαι χάλια. Τόσος κόσμος μαζεύεται για να ψηφίσει τον ίδιο ή τoν επόμενο καταπιεστή του. Οι μονές μέρες που νιώθω χειρότερα είναι αυτές των γιορτών. Ήρθαν και πέρασαν τα Χριστούγεννα ξανά. Γέμισε ο τόπος χριστουγεννιάτικα χωριά, ψεύτικους τάρανδους, αγιοβασίληδες, και ψεύτικο κλίμα ευφορίας και Χριστιανικής ομοψυχίας. Ξαφνικά εξαφανίστηκαν οι άνεργοι, οι άστεγοι, η φτώχεια. Όλα τα σκέπασε η φάτνη, το θείο βρέφος και το μεθάνιο από τις κλανιές των ζώων της φάτνης, μισώ αυτό το τεχνητό κλίμα ψυχολογικής ανάτασης ενώ είμαστε μέσα στη φτώχεια.

- Μην γίνεσαι κακεντρεχής και ανυπόμονος. Είσαι φτωχός μόνο και μόνο επειδή δεν έχει έρθει η σειρά σου να γίνεις πλούσιος. Μη βιάζεσαι.

- Τώρα εσύ γίνεσαι ειρωνικός. Ποια σειρά μου να περιμένω. Δεν βλέπεις τα χάλια μας?

- Καθόλου ειρωνικός δεν γίνομαι. Από τη μία μεριά ο καπιταλισμός σου λέει περίμενε τη σειρά σου να γίνεις πλούσιος και από την άλλη η εκκλησία σου λέει ότι εάν δεν τα καταφέρεις θα έχεις σαν φτωχός μία θέση στον παράδεισο της αφθονίας και της Β παρουσίας. Αυτοί πιστεύουν πως έχουν καπαρώσει την Α παρουσία για πάρτη τους.

- Δεν κρατιέμαι. Θα κάνω καταγγελία στα κοινωνικά δίκτυα να τους ξεμπροστιάσω.

- Έχεις πιαστεί και εσύ στην παγίδα με τα κοινωνικά δίχτυα. Πιστεύεις ότι σαν ψαράκι στα δίχτυα, σου ανήκει η τράτα που σου τα έριξε και σε έπιασε. Εάν σου κλείσουν την πλατφόρμα, οι δήθεν φίλοι και επαφές που έχεις κάνει και το αποκαλείς κοινωνικοποίηση μέσω των δικτύων θα εξαφανιστούν και θα μείνεις μόνος και απομονωμένος όπως και αυτοί άλλωστε.

- Και τι προτείνεις? Τι να κάνουμε?

- Στο είπα και πριν. Χρειάζεται αυτοοργάνωση, συλλογικότητα και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας. Αυτά που λένε ότι είναι ξεπερασμένα και θέλουν να τα απαγορεύουν όπως οι διαδηλώσεις και οι απεργίες είναι τα μαζικά λαϊκά όπλα πού μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε  για να διεκδικήσουμε όλα αυτά που μας κλέβουν. Το είδες αυτό και στη διαδήλωση την ημέρα του Πολυτεχνείου και στη διαδήλωση την ημέρα της απεργίας στις 9 Νοεμβρίου. Αυτός είναι ο δρόμος και εκεί πρέπει να συναντηθούμε. Τελικά, τι θα κάνεις με το δίευρο? Τα θέλεις τα σπίρτα?

- Δεν θα τους κάνω τη χάρη. Θα τα πούμε στο δρόμο.

Τ.Τ

 

It's just the cost of doing business…. ή αλλιώς αυτός είναι ο καπιταλισμός

Στις 3 Φεβρουαρίου ένα τρένο της Norfolk Southern Railway εκτροχιάστηκε στην πόλη της Ανατολικής Παλαιστίνης, 5000 κατοίκων, του Οχάιο των ΗΠΑ, απελευθερώνοντας 3 τόνους υγρού χλωραιθένιου (το οποίο χρησιμοποιείται σε κατασκευή αμαξιών και πλαστικών σωλήνων), οι οποίοι πήραν φωτιά λόγο της ταχύτητας του εκτροχιασμού. Εδώ και δύο εβδομάδες τα εγχώρια και ξένα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν έχουν μεταδώσει  τίποτα πέρα από το γεγονός του εκτροχιασμού  και υπάρχει λόγος για αυτό. Η πραγματική εικόνα είναι φρικτή πράγμα που δείχνει πώς το σύστημα αδιαφορεί για την αξία της ανθρώπινης ζωής το οποίο διψά για κέρδη, γι’ αυτό και γίνεται μια συντονισμένη προσπάθεια συγκάλυψης μιας τεράστιας ανθρωπιστικής και οικολογικής καταστροφής.

Ας κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή για να δούμε πως φτάσαμε ως εδώ. Οι εταιρίες σιδηρόδρομων, μεταξύ αυτών και η Norfolk Southern,  δημιούργησαν λόμπι κατά τη προεδρία του Trump, ενάντια στον εκσυγχρονισμό των μέτρων ασφαλείας που απαιτούσαν τα συνδικάτα των εργαζομένων, τα οποία μέτρα έχουν να αναβαθμιστούν από το 1870. Τα συνδικάτα, επίσης, ζητούσαν περισσότερα άτομα ανά βάρδια, ώστε να μην λειτουργούν τα τρένα με “πληρώματα-σκελετούς”, καθώς και έξτρα μέρες αναρρωτικής άδειας για να μπορούν να αποδίδουν καλύτερα. Οι εταιρίες απάντησαν στα αιτήματά τους με περικοπές σε μισθούς και με αύξηση του ωραρίου εργασίας σε 10 και 12 ώρες. Όταν οι εργαζόμενοι δεν άντεξαν άλλο τις αντίξοες συνθήκες αυτές, οργάνωσαν μια γενική απεργία την οποία ο τωρινός πρόεδρος της Αμερικής Τζο Μπάιντεν, ο αυτοαποκαλούμενος “φιλο-συνδικαλιστής”, εμπόδισε με την απειλή της επιστράτευσης.

Οι εταιρίες υγρών καυσίμων έκανα λόμπι από μεριάς τους και απέτρεψαν την θέσπιση νόμου που θα ανάγκαζε εταιρίες όπως την Norfolk Southern να λαμβάνουν επιπλέον μέτρα προστασίας για την μεταφορά εύφλεκτων υλικών υψηλού κινδύνου 2, έναντι των βαγονιών που χρησιμοποιούσαν, τα οποία, σύμφωνα με άτομα που δούλευαν στην εταιρία, δεν ήταν κατάλληλα ούτε για την μεταφορά νερού λόγω της κακής τους συντήρησης. Με όλα αυτά ίσως να συλλογιζόταν κάποιος ότι το ατύχημα ήταν αναπόφευκτο. Πάραυτα 2 ώρες πριν, εργαζόμενοι της Norfolk Southern ενημέρωσαν την εταιρία ότι ένα από τα βαγόνια τους είχε υπερθερμανθεί κατά την μεταφορά και υπήρχε κίνδυνος ατυχήματος εάν δεν γινόταν άμεση επισκευή, στο οποίο η εταιρία απάντησε ότι δεν υπήρχε χρόνος για επισκευές και τους είπε να συνεχίσουν.

Ας πάμε στο τώρα και να δούμε την πραγματική εικόνα του συμβάντος. Δεν θα ήταν άστοχη η  παρομοίωση του με ένα σύγχρονο Τσερνόμπιλ. Η έκρηξη των χημικών απελευθέρωσε ένα μαύρο νέφος το οποίο καλύπτει ακτίνα 220 χιλιομέτρων από το σημείο του εκτροχιασμού. Μερικές ώρες μετά την εξάπλωση του νέφους όλα τα ζώα σε ακτίνα 80 χιλιομέτρων πέθαναν στιγμιαία, λόγω έλλειψης καθαρού ποσίμου νερού και μόλυνσης του αέρα. Βεβαία σε αντίθεση με το Τσερνόμπιλ μόλις δυο μέρες μετά την εκκένωση της πόλης, είπαν στους κατοίκους να γυρίσουν στα σπίτια τους και η Norfolk Southern έδωσε το ποσό των 5 δολαρίων ανά κάτοικο ως αποζημίωση. Ταυτόχρονα ο κρατικός μηχανισμός συνέλαβε έναν δημοσιογράφο που είχε πάει στην στον τόπο του ατυχήματος για να κάνει ρεπορτάζ για το συμβάν και εμπόδισε άλλους δημοσιογράφους από το να πλησιάσουν. Δεν θα δούμε βέβαια σειρά στο Netflix για όλα αυτά, όπως το «Τσέρνομπιλ», καθώς δεν αποτελούν καλή προπαγάνδα ενάντια της Σοβιετικής Ένωσης αλλά ενάντια του καπιταλισμού και της αέναης διψάς του για κέρδη με κάθε κόστος.

Θ.  Ζ-Β.

ΜΗΝ ΠΡΟΣΔΟΚΑΤΕ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΕΚΡΩΝ. ΖΗΣΤΕ!

 

ΜΗΝ ΠΡΟΣΔΟΚΑΤΕ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΕΚΡΩΝ. ΖΗΣΤΕ!

Τα Πάθη των Λαών πληθαίνουν, είναι καθημερινά, ατέλειωτα. Στη φτώχεια και τον πόλεμο προστέθηκε η πανδημία. Λύγισαν, λένε, τα συστήματα υγείας παντού, σε όλα τα κράτη. Από την Ελλάδα ως την Τουρκία κι από κει στην Ινδία, τη Βραζιλία και τις χώρες της Αφρικής πάντα ο φτωχός λαός υποφέρει. Ο φτωχός δεν βρίσκει φάρμακα, δεν έχει νοσοκομεία, πεθαίνει αβοήθητος στα ράντζα, στο σπίτι του ή στους δρόμους. Για τον φτωχό είναι τα βόλια του πολέμου και η προσφυγιά. Ετοιμάζονται κι άλλοι πόλεμοι. Δεν αρκεί η δυστυχία που έχουν σπείρει όσοι έγιναν ή εξελίσσονται, δεν αρκεί το θανατικό της πανδημίας, δεν αρκεί το ξεζούμισμα των ανθρώπων και η κλοπή των κόπων τους!

Τα Πάθη των Λαών, η δυστυχία των ανθρώπων συχνά καλύπτονται από σιωπή. Μια σιωπή ανήσυχη, γεμάτη αντικρουόμενα συναισθήματα και σκέψεις, περίπλοκη. Έχει μέσα της απελπισία και οργή, ηττοπάθεια και αγανάκτηση, αδυναμία κατανόησης κι αυτοπροσδιορισμού, πνιγμένο δίκιο. Όταν σπάει, ξεχύνονται με ορμή όλα όσα κλείνει μέσα της. Γι’ αυτό πρέπει πάντα σιωπή να μένει. Να μη μιλάει ο λαός για τα Πάθη του αλλά να θρηνεί για τα Πάθη ενός ανύπαρκτου θεού. Μάταια τα εγκόσμια, λένε οι παπάδες στο κήρυγμά τους, αφού όλοι θα πεθάνουν, πλούσιοι και φτωχοί! Υπομονή κι έχει ο θεός να δώσει…

Όλα τα Ευαγγέλια θα διαβαστούν αυτές τις μέρες. Το τελετουργικό της Θείας Λειτουργίας και η κατανυχτική ατμόσφαιρα κρύβουν τις αντιφάσεις τους.  Όλη η Καινή Διαθήκη είναι γεμάτη αντιφάσεις, όχι μόνο  από ευαγγελιστή σε ευαγγελιστή, από κείμενο σε κείμενο μέσα στον ίδιο ευαγγελιστή μα και μέσα στις αράδες του ίδιου κομματιού. Οι αντιφάσεις είναι τόσο πολλές και τέτοιες που θα έλεγε εύκολα κάποιος πως αποκλείεται να είναι υπαρκτό πρόσωπο αυτό που λέει τόσο διαφορετικά πράγματα κάθε φορά.

Ας πάρουμε μόνο το ευαγγέλιο του Ματθαίου για οικονομία λόγου. Ο Χριστός είπε: «Δεν ήλθον να βάλω ειρήνη, αλλά μάχαιρα» και στρέφεται κατά των πλουσίων λέγοντας πως «ευκολότερο είναι να περάσει κάμηλος δια του τρυπήματος βελόνης παρά πλούσιος να εισέλθει εις τη βασιλεία του θεού». Σε άλλα σημεία λέει πράγματα ακριβώς ανάποδα. «Μακάριοι οι φτωχοί τω πνεύματι διότι αυτών είναι η βασιλεία των ουρανών… Μακάριοι οι πεινώντες και οι διψώντες την δικαιοσύνη, διότι θέλουσι χορτασθεί.» Συνεχίζει καλώντας τους πεινώντες, αν κάποιος τους χτυπήσει στη δεξιά σιαγόνα, να στρέψουν σε αυτόν και την αριστερή.

Αποκαλυπτικός είναι ο Παύλος. Τα λέει καθαρά. «Πάσα ψυχή να υποτάσσεται εις τας ανωτέρας εξουσίας, διότι δεν υπάρχει εξουσία, ειμή από Θεού αι δε εξουσίαι, υπό του θεού είναι τεταγμέναι». Συμβουλεύει τους δούλους να υπακούνε τους αφέντες κι αν τους βάλουν να δουλέψουν μια μέρα αυτοί να δουλεύουν για δύο. Μα και ο Πέτρος που χαρακτηρίζεται πιο μαχητικός, λέει: «Υποταχθείτε λοιπόν εις πάσα ανθρώπινη διάταξιν δια τον Κύριον. Είτε εις βασιλέα, ως υπερέχοντα, είτε εις ηγεμόνας… διότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού… Τον Θεό φοβείσθε, τον βασιλέα τιμάτε». Η υποταγή στην κοσμική εξουσία πάει μαζί με τον φόβο του θεού. Παραβλέποντας όλα αυτά, κάποιοι επιμένουν να χαρακτηρίζουν τον Χριστό επαναστάτη. Όμως, ακόμα και τα πιο ανατρεπτικά λόγια της Αγίας Γραφής δεν λέγονται για να κινήσουν μάζες στην αναμέτρηση με τους δυνάστες τους. Ένας ηγέτης είναι αυτός που στρέφεται κατά των άλλων ηγετών. Η εκκλησία δεν ευλόγησε ποτέ τους λαϊκούς αγώνες. Αντίθετα, ευλόγησε τα όπλα που στρέφονται εναντίον άλλων λαών.

Η θρησκεία προσφέρει παρηγοριά και συνιστά καρτερικότητα! Ο Θεός όλα με σοφία τα έφτιαξε. Τη μέρα και τη νύχτα, τους πλούσιους και τους φτωχούς. Μα οι άνθρωποι είναι αμαρτωλοί και πρέπει να μετανοήσουν, να προσεύχονται για να σωθούν, να εξασφαλίσουν τη μετά θάνατο ζωή.

Η θρησκεία δεν εμπεδώνεται μόνο μέσα στους ναούς. Κυρίως εμπεδώνεται έξω από αυτούς. Γίνεται κομμάτι της καθημερινότητας, καθορίζει το φαγητό που θα βάλουμε στο τραπέζι, τις σχέσεις μας με τους ανθρώπους, την εργασία και την αργία που δικαιολογείται μόνο για να τιμηθεί ο Κύριος ο Θεός. Οι αργίες που αναγκάστηκε το κράτος να δώσει στους εργαζόμενους, δόθηκαν σε μέρες θρησκευτικών εορτών. Η θρησκεία είναι μέσα στα ήθη και τα έθιμα που μας μεγαλώνουν, δένεται με την παιδική μας ηλικία, γίνεται γλυκιά ανάμνηση, κομμάτι της ζωής. Δεν ξεριζώνεται εύκολα.

Φέτος η Πρωτομαγιά πέφτει πάνω στο Μεγάλο Σάββατο που από τη φύση τους βρίσκονται σε κόντρα μεταξύ τους. Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, φαντάζει ειρωνεία η συνύπαρξή τους.  Το Μεγάλο Σάββατο είναι μέρα που σφραγίζεται με το «θαύμα της ανάστασης», η Πρωτομαγιά είναι ημέρα πάλης και διεκδίκησης για τη ζωή. Οι νεκροί που έπεσαν στους εργατικούς λαϊκούς αγώνες, τους άδικους ιμπεριαλιστικούς πολέμους,  οι νεκροί της πανδημίας, τα εκατομμύρια θύματα της φτώχιας και της κοινωνικής αδικίας, δεν ανασταίνονται. Το μήνυμά τους είναι σαφέστατο. «Μην προσδοκάτε ανάσταση νεκρών! Ζήστε!»

Β.Δ.

https://antigeitonies3.blogspot.com/2021/04/blog-post_325.html

 

ΑΝΑΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ

Ζούμε ιδιαίτερες στιγμές πολιτικού βίου. Ανάθεση στην ανάθεση, έχουμε χάσει τον μπούσουλα, τα αυγά και τα καλάθια. Οι ψηφοφόροι έχουν αναθέσει στη τωρινή κυβέρνηση, όπως και στις προηγούμενες, τη διαχείριση της ζωής τους και των δικαιωμάτων τους. Αυτοί περιχαρείς δέχονται την εργολαβία και αρχίζουν να συμπεριφέρονται σαν κατασκευαστές πού την έχουν πάρει με τα υλικά την δουλειά, που λένε στην οικοδομή. Με λίγα λόγια, το κέρδος δικό τους, με τα υλικά τα δικά μας. Στην πολιτική, στην κατηγορία των υλικών εμπίπτει οτιδήποτε αυξάνει την κερδοφορία του κεφαλαίου, τα δημόσια και δωρεάν νοσοκομεία και σχολεία, ελεύθεροι χώροι, εργασιακά δικαιώματα, ασφάλιση και πολιτικά δικαιώματα. Ξέρεται όλα αυτά τα αναχρονιστικά στα οποία αναφέρονται συνέχεια όλοι όσοι δεν έχουν το όραμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης για τους λίγους και γνωστούς.

Αναχρονιστικέ, ιδεοληπτικέ, μονομανή διεκδικητή της ζωής σου, δεν έχεις καταλάβει ότι δεν σου ανήκει; Την ζωή σου, το χρόνο σου πάνω στον πλανήτη, τον παραχωρείς στο αφεντικό με αντάλλαγμα λίγο χρήμα για να αγοράσεις τα προϊόντα που ο ίδιος πουλάει για να μπορείς να συνεχίσεις να αναπνέεις το μολυσμένο αέρα και να δουλεύεις για λογαριασμό τους με όσο λιγότερα δικαιώματα και απολαβές γίνεται. Ταυτόχρονα αναθέτεις στον πολιτικό εκφραστή του την εκπροσώπηση σου.  Όλα αυτά δεν πρέπει να νομοθετηθούν; Τα γραπτά μένουν στο κάτω-κάτω. Δεν είναι λόγια του αέρα.

 Έρχεται λοιπόν το Υπουργείο Εργασίας με όλη του την καλή διάθεση  να εφαρμόσει με το νομοσχέδιο του αυτά που το συμφέρον του κεφαλαίου επιβάλλει. Εκτός και εάν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι έτρεξαν στον Υπουργό και κατάθεσαν τα συγκεκριμένα αιτήματα. Και η Κυβέρνηση των πολλών και συγκεκριμένα ο Υπουργός Εργασίας σκύβοντας πάνω στα προβλήματα και στα αιτήματα τα δέχτηκε. Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη των εργαζομένων για ελεύθερο χρόνο και φυσικά τις αμοιβαία ισότιμες σχέσεις εργαζομένων και εργοδοτών και τη διάθεση των τελευταίων να στηρίξουν τους πρώτους, λες και είναι κολλητοί, κάνει ότι μπορεί για να τους απελευθερώσει από τα δεσμά της εργασίας. Νισάφι πια. Ο Λαφάργκ τώρα δικαιώνεται. Θα έχουμε δικαίωμα στην τεμπελιά. Όλοι θα γίνουμε εξωτερικοί συνεργάτες και μανατζαραίοι της ζωής μας.

Να μια 5G τηλεφωνική σκηνή από το άμεσο μέλλον.

«Έλα Βαρδή, ο Μήτσος είμαι. Που σε πετυχαίνω;»

«Μύκονο. Καλημέρα ρε, τι τρέχει;»

«Να μωρέ, σήμερα είμαι κάπως και λέω να την κάνω κοπάνα.»

«Μη σκας. Βρέστα με την πάρτη σου και όποτε γουστάρεις χτύπα τελ. και τα λέμε. Οσο για τη δουλειά, νο πρόμπλεμ, όλοι οι καλοί χωράμε.»

«Είσαι πολύ ξήγα ρε Βαρδή. Τύφλα να’χει το συνδικάτο.»

«Δεν κάνει τίποτα, είναι η ατομική μου ευθύνη. Να χάσω τέτοιο μάστορα! ΚΡΑ κάνει η αγορά για τέτοιο κελεπούρι! Να σε χάσω μέσα από τα χέρια μου; Χρυσάφι δίνουν για κάτι σαν και σένα. Α, μην το ξεχάσω, πριν έλθεις, κάνε σελφ-τέστ και μπες Πλατφόρμα, ΟΚ;»

«Μέσα, αντέ τα λέμ.»

Σουηδία γίναμε. Αυτές τις σχέσεις προωθεί το Υπουργείο και εμείς κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε. Αντιρρησίες συνείδησης με το στανιό.

Υ.Γ

Πρέπει να κόψω την μελατονίνη. Με χαλάει.

.

 

 

 

Τ.Τ

Ανταπόκριση από την Πρωτοβουλία Αγώνα για το κλείσιμο του ΧΥΤΑ Φυλής

Σήμερα, Κυριακή 21/2, στην πλατεία του Καματερού βρέθηκε η Πρωτοβουλία Αγώνα για το κλείσιμο του ΧΥΤΑ Φυλής για να συζητήσει τις εξελίξεις σχετικά με τη χωματερή της Φυλής και να οργανώσει τις επόμενες δράσεις της. Η πρωτοβουλία είχε συσταθεί και με τη συμμετοχή των Δρόμων Αντίστασης Αγίων Αναργύρων-Καματερού καθώς και άλλες συλλογικότητες της περιοχής και είχε πλούσια δράση τους προηγούμενους μήνες για το θέμα (παρεμβάσεις στις γειτονιές, πικετοφορία κ.α.). Είναι φανερό πως το σύστημα παρά την πανδημία προχωράει ταχύτατα την επίθεση στο λαό σε όλους τους τομείς. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά ούτε στο ζήτημα της διαχείρισης των απορριμάτων στο λεκανοπέδιο Αττικής αλλά και πιο συγκεκριμένα στα σχέδια για τη χωματερή της Φυλής.

Όπως φαίνεται και από τη διαχείριση της πανδημίας, το σύστημα ποτέ δεν ενδιαφερόταν για την υγεία του λαού ούτε για την ποιότητα ζωής των κατοίκων τόσο γύρω από τις χωματερές-τέρατα όσο και συνολικά. Κράτος, κυβέρνηση, περιφερειάρχες και δήμαρχοι, όλοι βρίσκονται σε αγαστή συνεργασία για να δώσουν τα πάντα στο κεφάλαιο, τα πάντα για το κεφάλαιο. Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς πως ενώ όλοι τους “κόπτονται” για το περιβάλλον, εφαρμόζουν ολοταχώς μέτρα που υποβαθμίζουν τη ζωή μας -αξιοποιώντας και το τελευταίο αντιπεριβαλλοντικό νομοσχέδιο που ψηφίστηκε το 2020. Παράλληλα, από τις μπίζνες στη επεξεργασία μέχρι τη χρήση των απορριμάτων σαν καύσιμο για τη βιομηχανία, ανοίγουν το δρόμο στο κεφάλαιο για να κερδοφορήσει σε ένα ακόμα τομέα, αυτόν της διαχείρισης των απορριμμάτων.

Συγκεκριμένα για τη χωματερή της Φυλής σχεδιάζουν να προχωρήσουν σε ακόμα μια γιγάντια επέκταση της χωματερής (αυτής που θα έκλειναν) όπως και των εγκαταστάσεων διαχείρισης (καύση, κομποστοποίηση κλπ) αδιαφορώντας για την υγεία των κατοίκων. Τα “ατυχήματα” των εκρήξεων, η μυρωδιά των σκουπιδιών ανάλογα τη φορά του αέρα, ο καρκίνος που διαχέεται στην ατμόσφαιρα είναι μόνο στιγμιότυπα της εγκληματικής πολιτικής τους που δείχνουν πως οι κάτοικοι της Δυτικής Αττικής αλλά και όλου του λεκανοπεδίου πρέπει να αντισταθούμε στην καταστροφή των ζωών μας.

Στο πλαίσιο αυτό, οι Δρόμοι Αντίστασης εκφράσαμε την άποψη ότι παρόλο που η δράση της πρωτοβουλίας είχε ατονήσει τον τελευταίο καιρό, είναι σημαντικό να σχεδιάσει στο άμεσο διάστημα τις παρεμβάσεις της. Παρεμβάσεις που όπως και στο προηγούμενο διάστημα μπορούν να έχουν αντίκτυπο στην περιοχή μόνο με την μαζική συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων. Παρεμβάσεις που όλοι θέλουμε να δυναμώσουν και να επεκταθούν και σε διπλανές περιοχές με μαζικούς όρους. Σε αυτή τη δύσκολή περίοδο με την καταστολή, τα πρόστιμα, την αστυνομοκρατία, πρέπει να προσπαθήσουμε ώστε η πρωτοβουλία να μαζικοποιηθεί και να αγκαλιαστεί από περισσότερο κόσμο της γειτονιάς, συλλογικότητες, οργανώσεις, τοπικά σχήματα, αγωνιστές. Για να μπορέσει να αναδείξει το έγκλημα της χωματερής στη Φυλή. Για να μπορέσει ο λαός να συγκροτήσει τις αντιστάσεις του που τόσο αναγκαία είναι αυτή την περίοδο. Για να μπορέσει ο λαός να παλέψει για τη ζωή τη δική του και των παιδιών του.

Το ραντεβού της Πρωτοβουλίας ανανεώθηκε για τα μέσα Μάρτη ώστε να συζητήσει τις εξελίξεις και να οργανώσει την παραπέρα δράση της ενώ στο ενδιάμεσο αποφασίστηκαν να γίνουν παρεμβάσεις στις γειτονίες με κοινή προκήρυξη.

Σάββατο 6 Φλεβάρη 12 μεσημ. στην πλατεία Συντάγματος - Υπερασπίζουμε το δικαίωμα στους αγώνες

 

ΖΩΝΤΑΣ ΤΟ 2020 μ.κ

Ετοιμάζω το τραπεζάκι του σαλονιού, ανοίγω το λάπτοπ, βάζω ένα φλιτζάνι καφέ, ένα μεγάλο ποτήρι νερό, βάζω δυο μαξιλάρια στη μοκέτα και ακουμπώντας την πλάτη στον καναπέ ανοίγω την ψηφιακή τάξη. Πολύ βολικό αυτό. Σκέφτονται για μένα πριν από μένα. Που να ντύνεσαι κάθε πρωί, να βάφεσαι εάν είσαι γυναίκα ή και άντρας, πού ξέρει κανείς στις μέρες μας, να μπαίνεις στο αυτοκίνητο, να παίρνεις το λεωφορείο ή να περπατάς για να πας στο σχολείο, το φυσικό χώρο των παιδιών όπως λένε όλοι. Είναι τόσο φυσικός χώρος όσο φυσικός χώρος είναι για τις σαρδέλες η κονσέρβα, εάν κρίνουμε από τα μέτρα της κυβέρνησης πριν την καραντίνα και το κλείσιμο τους. Κατά τα άλλα, ηλεκτρονικά κάνω το μάθημα, και ηλεκτρονικά βλέπω εάν έχει μπει ο μισθός στην τράπεζα. Μεγάλη η χάρη του. Βάζω απουσίες χωρίς να με νοιάζει γιατί τα παιδιά δεν συνδέονται στο δίκτυο. Δικό τους το πρόβλημα, εγώ κάνω ότι λέει το Υπουργείο, δεν μου πέφτει λόγος. Το δίκτυο είναι δίκτυο.

Στα μέσα δωμάτια τα δυο μου παιδιά και ο σύζυγος στις δικές τους οθόνες απολαμβάνουν τα οφέλη της τηλε-εργασίας η της τηλε-εκπαίδευσης. Συμβάλλουμε και εμείς στην αντιμετώπιση αυτού του τέρατος, του Κορωναϊού και στη συντήρηση του άλλου τέρατος του Καπιταλισμού. Εγώ κάθομαι μέσα στο σπίτι, νιώθω ασφαλής και μένω αδρανής. Και περιμένω να έλθει το εμβόλιο να το κάνουμε, να ησυχάσουμε, να ξεχυθούμε στους δρόμους. Τότε θα μπορούμε, θα είναι αλλιώς τα πράγματα. Όταν περάσει η πανδημία, φαντάζομαι, ότι όλοι αυτοί οι καινούργιοι αστυνομικοί θα βγουν στην ανεργία, θα μπουν στον ΟΑΕΔ οι κακόμοιροι, τα νέα περιπολικά και τα μηχανάκια θα δοθούν για ενοικίαση στα τουριστικά νησιά για να βολτάρουν οι τουρίστες και η ομάδα Δράση θα αναλάβει καθήκοντα κούριερ για να παραδίδει φάρμακα και τρόφιμα σε φτωχούς και ηλικιωμένους. Και αντίστοιχα όλοι αυτοί οι συμβασιούχοι γιατροί, νοσηλευτές και βοηθητικό προσωπικό θα μονιμοποιηθούν, θα μπουν στα βαρέα και ανθυγιεινά και θα αυξηθούν οι μόνιμες νοσοκομειακές κλίνες. Ή μήπως όχι;

Στο μεταξύ, έχουμε δεχτεί να κάνουμε το σπίτι και σχολείο και γραφείο, όπως έχουμε δεχτεί να κάνουμε το σπίτι και νοσηλευτήριο, αφού η οδηγία είναι ότι εάν κάποιος νοσήσει όλη η Αγία Οικογένεια πρέπει να μπει καραντίνα για δύο εβδομάδες αλλά πρέπει να συνεχίσεις να δουλεύεις ανελλιπώς μιας και άμα είσαι κρούσμα δεν είσαι αρκετά υγιής για να βγεις έξω, αλλά είσαι αρκετά υγιής για να παράγεις υπεραξία για χάρη του όποιου εργοδότη δημόσιου ή ιδιώτη οδηγώντας τον εαυτό σου σε πλήρη ψηφιακή αποχαύνωση. Όπως μου είπε κάποιος γνωστός, ενώ είχε προγραμματίσει να πάρει δυο μέρες άδεια, λόγω τηλε-εργασίας, ξεχάστηκε και τις δούλεψε. Όλες οι μέρες είναι ίδιες και όλες οι ώρες γίνονται δυνητικά εργάσιμες. Καλωσορίσατε στην τηλε-εργασία, τον προθάλαμο της αυταπασχόλησης και της ζηλευτής θέσης του αυτασφαλιζόμενου και "ανεξάρτητου" εταιρικού συνεργάτη ή του εργαζόμενου με ρήτρα μηδενικών ωρών απασχόλησης.

Στα απλά και καθημερινά και κατοχυρωμένα δικαιώματα τώρα. Οι καθημερινές μετακινήσεις είναι προκαθορισμένα 6, ολογράφως έξι. Πάντα με τη μάσκα. Εξαιρούνται οι διαχειριστές, κυβερνητικοί και μη, και αυτοί που έχουν αναλάβει την εφαρμογή της πολιτικής επιλογής. Αναφέρομαι, βεβαίως, σε αυτούς που όταν περνούν χαίρεται ο κόσμος στις γειτονιές. Αυτοί δεν κάνουν τηλε-εκπαίδευση, τα μαθήματα εκφοβισμού γίνονται με δια ζώσης διδασκαλία.

Οι δραστηριότητες είναι πλέον μια περιορισμένη επιλογή. Επιτρέπεται ο σύντομος προαυλισμός, με ή χωρίς κατοικίδιο, κατά τα ιδρυματικά πρότυπα από τα οποία δεν απέχουμε και πολύ. Στο σούπερ μάρκετ μπορώ να πηγαίνω, η κατανάλωση επιτρέπεται, αυτό έλειπε, σιγά μην απαγορευόταν. Επιτρέπεται, φυσικά, για όσους μπορούν να καταναλώσουν. Και στο φαρμακείο μπορώ να πηγαίνω, για να παίρνω φάρμακα. Όσα πιο πολλά, τόσο πιο καλά και για τις εταιρείες και για μένα. Με τόσα φάρμακα που παίρνω, δεν έχω πια ανοσοποιητικό, έχω αντιβιοτικό. Η μετάβαση σε κηδεία είναι ρέιβ πάρτυ την εποχή του κορωναϊού. Τυχεροί όσοι έχουν την κατάλληλη αιτία διοργάνωσης στο στενό οικογενειακό τους περιβάλλον. Επίσης, η επίσκεψη στους δανειστές-τράπεζες εξακολουθεί να είναι μια μικρή πινελιά απόλαυσης στην τετριμμένη καθημερινότητα. Τι να πεις. Αυτή είναι η νέα κανονικότητα, λένε, αλλά αρχίζει να μοιάζει σαν ρύθμιση. Νιώθω σαν να κινούμε με βάση τις οδηγίες ενός κατασκευαστή πλυντηρίων που δεν είναι για ρούχα, λες και η ζωή έχει μπει με ρύθμιση στις 120 δόσεις της εφορίας ή τέλος πάντων σε όσες δόσεις έχουν απομείνει στον καθένα. Τι ωραία να ζεις με δόσεις φόβου αναμένοντας το εμβόλιο πού θα έρθει. Περιμένετε, όμως, λένε, θα έλθει και το φάρμακο, ναι φτιάχνουν και φάρμακο, κάντε λίγο υπομονή ακόμη. Ο υπομένων ανταμείβεται με επιστρεπτέα προκαταβολή αναξιοπρέπειας. Έτσι σκύβω το κεφάλι και κοιτάω τις μύτες από τις φθαρμένες παντόφλες μου.

Πρέπει να υπακούω, όμως. Το έχουν δηλώσει άνθρωποι καταξιωμένοι στο χώρο της καθημερινής βιοπάλης που έκαναν και εξορία την επταετία. Δεν είμαστε όλοι ίσοι στο κάτω-κάτω. Αυτό είναι αφύσικο. Είναι όλα τα δάχτυλα του χεριού ίσα; Όχι, βέβαια. Μήπως πρέπει να τούς δείξουμε ότι το μεσαίο είναι το μακρύτερο;

Τ.Τ

Πολιτική Δήλωση των συλληφθέντων στην Οδό Γραβιάς την 6η του Δεκέμβρη 2020

 

Εφαρμόζοντας τη χουντικής έμπνευσης «απαγόρευση συναθροίσεων 4 και περισσότερων ατόμων» (αναστολή άρθρου 11 του Συντάγματος) και με την υποκριτική αιτιολογία για δήθεν προστασία της δημόσιας υγείας απ’ τη διασπορά του κορωνοϊού, οι αστυνομικές δυνάμεις, με εντολή των πολιτικών τους προϊστάμενων και της κυβέρνησης, προχώρησαν το πρωί της 6ης του Δεκέμβρη, στην προσαγωγή, και στη συνέχεια στη σύλληψή μας, στην οδό Γραβιάς, στο κέντρο της Αθήνας.

Είχε προηγηθεί η προκλητική και απαράδεκτη απόπειρα των αστυνομικών δυνάμεων να εισβάλουν μέσα στο χώρο του αριστερού βιβλιοπωλείου – καφέ «Εκτός των Τειχών», στην οδό Γραβιάς, παραβιάζοντας την είσοδο. Μια ενέργεια στην οποία αντιδράσαμε και για την οποία διαμαρτυρηθήκαμε αποφασιστικά. Βρεθήκαμε στο σημείο, με πρόθεση να συγκεντρωθούμε αργότερα, τηρώντας τις αποστάσεις και τα μέτρα προστασίας, για να τιμήσουμε τη μνήμη του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, που δολοφονήθηκε πριν από 12 χρόνια απ’ τους αστυνομικούς Κορκονέα και Σαραλιώτη. Αλλά και για να καταγγείλουμε τη σημερινή πολιτική της κυβέρνησης και του συστήματος που αφήνει το λαό έκθετο στην πανδημία, που απαξιώνει το σύστημα Περίθαλψης, που ψηφίζει νέα αντεργατικά μέτρα, που στοχοποιεί τη νεολαία, που εντείνει την αστυνομοκρατία και την κρατική καταστολή.

Δηλώσαμε τα ονόματα μας και την πολιτική μας ιδιότητα, μέλη του ΚΚΕ(μ-λ), απαιτώντας ταυτόχρονα την αποχώρηση όλων των αστυνομικών δυνάμεων. Μετά την προσαγωγή μας, που ψευδώς μας ειπώθηκε πως θα ήταν «σύντομη» και τυπική, κρατηθήκαμε στη ΓΑΔΑ για περίπου 15 ώρες, για να μάθουμε ότι κατηγορούμαστε για παραβίαση του άρθρου 285 του Ποινικού Κώδικα, «για διασπορά μολυσματικών ασθενειών»! Ενώ, όπως διαπιστώσαμε κατά την πολύωρη παραμονή μας στη ΓΑΔΑ, οι συνθήκες εκεί αποτελούσαν πραγματική υγειονομική βόμβα διασποράς του ιού. Δεκάδες άνθρωποι στοιβάζονταν σε μικρά κελιά και σε διαδρόμους, κάποιοι αστυνομικοί δε φορούσαν μάσκες, οι αποστάσεις δεν τηρούνταν. Κατά την πολύωρη κράτησή μας, τα δημοκρατικά δικαιώματα καταπατήθηκαν, υπήρχε άρνηση επικοινωνίας με δικηγόρο και με τις οικογένειές μας, για ώρες υπήρχε άρνηση να μας επισκεφτούν δικηγόροι, κι αυτό έγινε τελικά αργά το βράδυ.

Καταγγέλλουμε τη σύλληψη μας και δεν αποδεχόμαστε τις κατηγορίες που μας αποδίδονται. Καταγγέλλουμε το όργιο καταστολής, αστυνομικής βίας και τρομοκρατίας στο οποίο επιδόθηκαν οι αστυνομικές δυνάμεις, σ’ ολόκληρη τη χώρα, την 6η του Δεκέμβρη, κι όλες τις προσαγωγές και τις συλλήψεις που έγιναν, και θεωρούμε πως ο στόχος τους είναι ο ίδιος ο λαός, οι εργαζόμενοι και η νεολαία. Δεν τρομοκρατούν όμως, ούτε εμάς, ούτε τις δυνάμεις που αγωνίζονται ενάντια σε μια βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική! Ενάντια στην πολιτική που θεωρεί το λαό αναλώσιμο, τον θυσιάζει στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους, τον αφήνει έκθετο στην καλπάζουσα πανδημία, επιβάλλει τον εργασιακό μεσαίωνα, υπηρετεί τους πολεμικούς σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών, ασκεί κρατική βία και τρομοκρατία. Ενάντια στην πολιτική που, ενώ αφήνει το λαό έκθετο στην πανδημία, τη χρησιμοποιεί χυδαία για να περνάει απανωτά αντιλαϊκά νομοθετήματα και να καταπατά στοιχειώδεις ελευθερίες και δημοκρατικά δικαιώματα.

Καλούμε τις δυνάμεις του κινήματος, τις πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς, τα σωματεία και τους συλλόγους εργαζομένων και νεολαίας, να αναπτύξουν ένα μαζικό κίνημα ενάντια στην καταστρατήγηση των λαϊκών δημοκρατικών δικαιωμάτων, ενάντια στην κρατική τρομοκρατία, στις συλλήψεις και τα πρόστιμα.

Αθήνα 12 Δεκέμβρη 2020

Βάρλας Γιάννης,Βογιατζόγλου Ανδρέας, Γεμιστός Μανώλης, Γκέρτσος Ζήσης,Ζυγογιώργος Νίκος, Κατσένης Στράτος, Μαλατάντης Μαρίνος, Μπαμπίλης Δημήτρης, Μπεκιάρης Κώστας, Μπουγιούκας Δημήτρης Νείλας Νίκος, Χουντής Παναγιώτης

ΜΟΝΟ Ο ΛΑΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

12 χρόνια συμπληρώθηκαν χθες από την δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Δολοφόνος ο ειδικός φρουρός Ε. Κορκωνέας οποίος δεν δίστασε να "τιμωρήσει” ένα παιδί, επειδή τόλμησε να κυκλοφορεί ελεύθερα στους δρόμους της πόλης στην οποία ζούσε. Τόσο απλά!!!

Η έκρηξη της νεολαίας αλλά και του λαού, που ακολούθησε, τρόμαξε την αστική τάξη, η οποία χρησιμοποίησε ότι κατασταλτικό μέσο διέθετε και ένα όργιο τρομοκρατίας προκειμένου να το αντιμετωπίσει. Η αλήθεια όμως είναι ότι θα ήθελε να το σβήσει τελείως από τις μνήμες του λαού, όπως και το Πολυτεχνείο, όπως και κάθε μορφή αγώνα διεκδίκησης και πάλης.

Χρησιμοποιεί γι' αυτό κάθε μορφή βίας που διαθέτει: ιδεολογική, κινδυνολογία - τρομοκρατία με τα υγειονομικά μέτρα προστασίας, καταστολή , πρόστιμα, απαγορεύσεις κυκλοφορίας, απαγορεύσεις συγκεντρώσεων και διαδήλωσης. Όμως δυστυχώς γι' αυτούς, ο λαός, παρότι αισθάνεται αδύναμος, δεν ξεχνά εύκολα.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, πολύ περισσότερο φέτος, εξαιτίας και της επίθεσης στα δικαιώματά του, με αφορμή τα μέτρα λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, δεκάδες νέοι, άνεργοι, εργαζόμενοι θέλησαν να διαδηλώσεων και να τιμήσουν την μνήμη του Αλέξη.

Για τρίτη συνεχόμενη φορά μέσα σε ένα μήνα, όπως και στην επέτειο του Πολυτεχνείου, όπως στην απεργία στις 26 Νοεμβρίου, αποδείχτηκε πως το τελευταίο που την ένοιαζε την κυβέρνηση είναι τα υγειονομικά μέτρα, στο όνομα των οποίων επέβαλλε χουντικές απαγορεύσεις και έβγαλε χιλιάδες μπάτσους στους δρόμους των πόλεων όλης της χώρας. Στην Αθήνα επιτέθηκαν σε μεμονωμένα άτομα, σε όλες τις προσπάθειες για την οργάνωση συγκέντρωσης πολιτών στα Εξάρχεια που επιχείρησαν με υγειονομικές προφυλάξεις να προσεγγίσουν το μνημείο στον τόπο δολοφονίας του Αλέξη (ΚΚΕ (μ-λ), ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΓΩΝΑΣ, ΝΑΡ και άλλων). Προχώρησαν σε εκατοντάδες προσαγωγές και 115 από αυτές στη συνέχεια μετατράπηκαν σε συλλήψεις, για παράβαση «του άρθρου 285 για την διασπορά του κορωνοϊού» Μεταξύ αυτών και 2 μέλη των Δρόμων Αντίστασης Αγίων Αναργύρων- Καματερού. Οι οποίοι μαζί με τους δεκάδες άλλους στοιβάχτηκαν για 16 ώρες στα κρατητήρια και στους διαδρόμους της ΓΑΔΑ χωρίς ουσιαστικά κανένα μέτρο προστασίας, παρά μόνο την μάσκα τους..

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο Υπουργός ΠροΠο με το πρόσχημα της πανδημίας θέλουν να βάλουν στον γύψο τις λαϊκές ελευθερίες. Θέλουν να σπείρουν τον φόβο για να περάσουν αντεργατικά μέτρα και να καταπνίξουν τις αντιδράσεις λαού για την άθλια κατάσταση του συστήματος υγείας. Οι αυθαιρεσίες αυξάνονται και η αγανάκτηση συσσωρεύεται.

Αυτό δείχνει και ο λαός της Γαλλίας. Γελιούνται αν νομίζουν ότι θα ξεμπερδέψουν τόσο εύκολα!!!

Να αποσυρθούν άμεσα όλες οι κατηγορίες όλων των συλληφθέντων.
Κανένα πρόστιμο.
Καμιά δίκη

Δευτέρα, 7 Δεκέμβρη 2020

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΙ-ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ!

Στο τέλος της προηγουμένης εβδομάδας στο σχολείο μας (1^ο Λύκειο Καματερού) εμφανίστηκαν 2-3 κρούσματα Covid -19 σε μαθητές διαφορετικών τάξεων.

Με ενημερωτικό εμαιλ η διεύθυνση του σχολείου το Σάββατο πληροφόρησε τους μαθητές και τους γονείς για την κατάσταση και για των τρόπο λειτουργίας του σχολείου θέτοντας σε καραντίνα 2 τμήματα και 6 εκπαιδευτικούς. Λειτουργία αρκετά δύσκολη και περίπλοκη στην υλοποίηση της, με την λειτουργία μέσω τηλε-εκπαίδευσης ως βασική, με την απειλή για την επιβολή απουσιών. Σαφώς οι ευθύνες για αυτή την απόφαση βαρύνουν το υπουργείο Παιδείας που με τις αποφάσεις του έχει θεσμοθετήσει την διδασκαλία μέσω WEBEX ως υποκατάστατό της φυσικής διδασκαλίας.

Στην περίοδο που διανύουμε η πανδημία είναι εκτός ελέγχου με ευθύνη του κράτους και των μηχανισμών του. Τα μοναδικά μέτρα για την προστασία του λαού που διακηρύσσουν είναι περιορισμοί στην κυκλοφορία και στη λειτουργία των καταστημάτων, η προληπτική καραντίνα και οι αποφάσεις για την «μάσκα παντού». Για τον συνωστισμό στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, τους χώρους δουλειάς και τα σχολεία αδιαφορούν σχεδόν επιδεκτικά. Μόνον συνεχείς επικλήσεις-απειλές για την «ατομική ευθύνη», με αλλά λόγια ο λαός θα φταίει αν αρρωστήσει…

Στην περίπτωση του συγκεκριμένου σχολείου αλλά και γενικότερα η προληπτική καραντίνα στα σχολεία με κρούσματα χωρίς ΤΕΣΤ, σε μαθητές -εκπαιδευτικούς δεν αποτελούν λύση. Ίσα-ίσα διαλύουν τη ζωή των οικογενειών μαθητών και εκπαιδευτικών και μεγαλώνουν το πρόβλημα πολλών οικογενειών που δεν μπορούν να δουλέψουν.

Οι μαθητές, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να απαιτήσουμε από το Κράτος (κυβέρνηση- Δήμος-Περιφέρεια):

• ΑΜΕΣΑ ΔΩΡΕΑΝ ΤΕΣΤ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ-ΒΟΗΘΗΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ.

• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ ΧΩΡΙΣ ΤΕΣΤ.

• ΔΩΡΕΑΝ ΜΑΣΚΕΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

• ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ.

• ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΜΕΣΩ ΤΗΛΕΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ.

• ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΕ ΟΛΙΓΟΜΕΛΗ ΤΜΗΜΑΤΑ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥΣ

Η κυβέρνηση μετά την επιχείρηση σπασίματος των καταλήψεων με την χρησιμοποίηση του χαφιεδισμού μέσω της εκπαίδευσης εξ αποστάσεως, πέρασε στην χωρίς προσχήματα καταστολή των μαθητικών κινητοποιήσεων.

Οι Δρόμοι Αντίστασης καταγγέλουν την κυβέρνηση για την καταστολή της μαθητικης συγκέντρωσης Το πρωί έξω από το υπουργείο παιδείας. Καταγγέλουμε την σύλληψη μαθητή από το ΕΠΑΛ Καματερού.
Καταγγέλουμε το χτύπημα της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας έξω από το υπουργείο προστασίας του πολίτη.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ.
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ!
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ!

Την Τετάρτη 7/10 στις 10πμ συγκεντρωνόμαστε όλοι έξω από το Εφετείο και διεκδικούμε:

 

• Να καταδικαστούν οι φασίστες δολοφόνοι!

• Κάτω η πολιτική της φασιστικοποίησης!

• Κάτω τα χέρια από τις μαθητικές καταλήψεις και τους λαϊκούς αγώνες!

•  Όχι στην απαγόρευση των διαδηλώσεων!

ΈΞΩ ΟΙ ΦΑΣΊΣΤΕΣ ΑΠΌ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Τις τελευταίες μέρες, και με αφορμή τις καταλήψεις, γίναμε μάρτυρες περιστατικών φραστικών επιθέσεων μαθητών από συμμαθητές τους που δήλωναν ευθαρσώς ότι είναι οπαδοί της ακροδεξιάς, φασιστικής, εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής.

Προφανώς οι συγκεκριμένοι μαθητές δεν ξέρουν ιστορία! Εμείς όμως που ξέρουμε, και πολύ περισσότερο οι γονείς μας (οι παππούδες και οι γιαγιάδες των παιδιών μας) που θυμούνται, δεν υπάρχει περίπτωση να ξεχάσουμε τα εκατομμύρια των δολοφονημένων από το καθεστώς των Ναζί στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο! Τους χιλιάδες βασανισμένους, εξαφανισμένους, δολοφονημένους των διαφόρων φασιστικών καθεστώτων αν την υφήλιο! Και κυρίως στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, τους προπηλακισμούς και τις δολοφονίες από μέλη της Χρυσής Αυγής, ατόμων οι οποίοι:

- έχουν διαφορετικό χρώμα, εθνικότητα, προέλευση, σεξουαλική προτίμηση.
- είναι μέλη αριστερών οργανώσεων, συνδικαλιστικών φορέων
- προοδευτικοί άνθρωποι
- αντιφασίστες

Δεν πρέπει να τους επιτρέπουμε να εκφράζονται ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ!

Δεν ανεχόμαστε να δηλητηριάζουν την ελεύθερη σκέψη των παιδιών μας με ότι πιο μαύρο και μισάνθρωπο έχει βγάλει η ιστορία του ανθρώπου. Για ένα πράγμα να είναι σίγουροι: ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ. 

Γι' αυτό λοιπόν λέμε: ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

T.B.

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΙΟ! ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΖΩΗ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Η ζωή μας απειλείται από την πανδημία, που είναι πλέον εκτός ελέγχου με ευθύνη της κυβέρνησης και του συστήματος. Μέσα σε αυτή την ζοφερή κατάσταση καλείται ο λαός να στείλει τα παιδιά του στο σχολείο, με μόνο μέσο προστασίας για τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς 2 πάνινες ξεχειλωμένες μάσκες. Έτσι κι αλλιώς η κατάσταση στην εκπαίδευση ήταν δύσκολη για τα παιδιά του λαού και πριν την πανδημία. Μεσούσης της πανδημίας η κυβέρνηση ψήφισε νόμο που την κάνει ακόμα πιο δύσκολη για μαθητές και εκπαιδευτικούς (αύξηση παιδιών ανά αίθουσα, τράπεζα θεμάτων, τηλε-εκπαιδευση, κάμερες κ.λπ.). Σε ακατάλληλες αίθουσες με πάνω από 20 παιδιά ανά αίθουσα και χωρίς καμιά άλλη πρόβλεψη για επιπλέον εκπαιδευτικούς. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να παίξουν και το ρόλο του γιατρού που θα κρίνουν τα ύποπτα κρούσματα αλλά και σε παιδονόμους που θα ελέγχουν την εφαρμογή των μέτρων από τους ανήλικους μαθητές τους. Για Τα τυχόν κρούσματα πάλι δεν θα φταίει η κυβέρνηση!

Σε αυτή την πραγματικότητα σε πολλά σχολεία οι μαθητές αντέδρασαν. Με τον μόνο τρόπο που πιστεύουν ότι μπορούν να ακουστούν και να πιέσουν την κυβέρνηση, κάνοντας ΚΑΤΑΛΗΨΗ. Με διαδικασίες που θα τις ζήλευε και η δημοκρατική βουλή…

Ταυτόχρονα με το ξέσπασμα των καταλήψεων ξεκίνησε μια πολύπλευρη επιχείρηση δυσφημίσεις και τρομοκράτησης των μαθητών. Από τα κανάλια μέχρι την αστυνομία, τους «τοπικούς άρχοντες» ακόμα και « αγανακτισμένους γονείς». Και φυσικά το υπουργείο παιδείας που έσπευσε να απειλήσει τα παιδιά με χάσιμο της χρονιάς και τηλε-εκπαίδευση. Το υπουργείο και κυβέρνηση που αν ήθελαν θα μπορούσαν να έχουν λύσει πολλά από τα προβλήματα. Αλλά δεν το έκαναν όχι επειδή δεν υπάρχουν χρήματα και χρόνος αλλά από ΕΠΙΛΟΓΗ. Είναι πολιτική απόφαση της κυβέρνησης να πετάξει την πλειοψηφία των παιδιών στον «Καιάδα» της αμορφωσιάς και της κατάρτισης έτσι ώστε αύριο να είναι πολίτες και εργαζόμενοι έτοιμοι να αποδεχτούν την εργασιακή ανασφάλεια την ανεργία και την κυριαρχία της εκμετάλλευσης.

Επειδή δεν μπορούν να τα βάλουν με το δίκιο των αιτημάτων των μαθητών, τα βάζουν με την μορφή του αγώνα που οι μαθητές επέλεξαν. Ενδιαφέρονται, ξαφνικά, για τον «υγειονομικό» κίνδυνο από τις καταλήψεις και τις χαμένες ώρες την ίδια στιγμή που στοιβάζουν τα παιδιά ανά 25αδες στις αίθουσες με απίστευτες ελλείψεις σε καθηγητές.

Η κυβέρνηση θέλοντας να τρομοκρατήσει τους μαθητές ακόμα περισσότερο, από τις 2/10 απαιτεί από τους καθηγητές να κάνουν τηλε-εκπαιδεύση μόνο για τους μη καταληψίες, με απουσίες σε όσους κάνουν κατάληψη! Με την απόφαση αύτη, το ΥΠΑΙΘ απαιτεί να διαταχθούν οι εκπαιδευτικοί να γίνουν μόνιμο κρατικό όργανο για το σπάσιμο των μαθητικών καταλήψεων και αγώνων, χαφιεδίζοντας τους μαθητές τους!

Για τους ΔΡΟΜΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ο αγώνας των μαθητών είναι δίκαιος. Με τον αγώνα τους οι μαθητές εκφράζουν την αγωνία όλων μας για την δύσκολή περίοδο που περνάμε και για το μέλλον μας που γίνεται αβέβαιο και επικίνδυνο (όχι μόνο από τον COVID-19). Είναι ο αγώνας που δεν μπορεί να δώσει ο εργαζόμενος λαός κάτω από τις ασφυκτικές συνθήκες δουλειάς και τον εκβιασμό της απόλυσης. Είναι η προσπάθεια μια γενιάς να ψηλαφίσει το δρόμο για ένα καλύτερο μέλλον.

Είναι ΚΑΘΗΚΟΝ να σταθούμε στο πλάι των μαθητών και του αγώνα τους. Να τον υπερασπίσουμε κόντρα στην επίθεση της κυβέρνησης και των συμμάχων της. Να τον υπερασπιστούμε από την όλο και πιο έντονη καταστολή που εφαρμόζεται, ειδικά μετά και την ψήφιση του νόμου για τις διαδηλώσεις και τα χτυπήματα των διαδηλώσεων το τελευταίο διάστημα.

Ο ΑΓΏΝΑΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.

Πρέπει να πάρουμε θέση: ή με τον λαό ή με το σύστημα. Να διεκδικήσουμε μαζί με τα παιδιά και τον λαό της περιοχής:

• TΟ ΚΡΑΤΟΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ.
• ΟΛΙΓΟΜΕΛΗ ΤΜΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
• ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ ΜΟΝΙΜΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ.
• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΩΣ ΜΕΣΟ ΤΙΜΩΡΙΑΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ!
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ!

ΑΓ.ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ 04-10-2020

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΛΗΦΘΕΙ

 «ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ.ΕΙΜΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΥ»

Αυτά είναι τα λόγια της μητέρας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου αλλά θα μπορούσαν να είναι λόγια της μητέρας του Παύλου Φύσσα ή της μητέρας του Βασίλη Μάγγου και δείχνουν την απορία της για τον τρόπο που την αντιμετώπισε και την αντιμετωπίζει η ελληνική δικαιοσύνη.

Ακούγεται σαν κραυγή ηρωίδας σε αρχαία ελληνική τραγωδία που εκλιπαρεί για το δίκιο που ξέρει ότι είναι με το μέρος της και περιμένει την αρμόζουσα απόφαση της εν λόγω δικαιοσύνης. Αυτή η αναμονή των πεντέμισι ετών για την έκδοση απόφασης στη δίκη για τη δολοφονία του ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ είναι από μόνη της μια ένδειξη των προθέσεων. Η αυτονόητη ηθική και κατ’ επέκταση πολιτική δικαίωση του θύματος σκόνταψε στους μηχανισμούς που δημιούργησαν τον θύτη του. Από αυτούς τους μηχανισμούς προσδοκούμε δικαίωση;

Η συμμετοχή στην αντιφασιστική πορεία για το ΠΑΥΛΟ ΦΥΣΣΑ της 18/9 ήταν από τις μεγαλύτερες, τη συγκεκριμένη ημερομηνία, των τελευταίων ετών. Αυτό δημιουργεί μια προσδοκία, μια καλλιεργημένη ψευδαίσθηση. Η κοινωνική στήριξη, η κινηματική δράση μπορεί σε συλλογικό επίπεδο να δημιουργούν την αίσθηση της επιβεβαιωμένης ηθικής δικαίωσης αλλά στο αστικό νομικό επίπεδο δεν σημαίνουν τίποτα. Το δίκιο είναι με το μέρος της ηρωίδας, ο νόμος, όμως, είναι μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Ας μη ξεχνάμε ότι ο ίδιος νόμος νομιμοποίησε τη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Και οι δυο πλευρές κρύφτηκαν πίσω από το Δημοκρατικό Μανδύα του δικαιώματος της συμμετοχής.

 

Ο νόμος περιέχει όλα τα εργαλεία που είναι απαραίτητα προκειμένου μια αυτονόητη καταδίκη να πρέπει να αποφασιστεί στο δικαστήριο και να προσαρμοστεί στο τρέχον πολιτικό περιβάλλον και τις ανάγκες του. Έτσι επιβάλλει τους Λειτουργούς προκειμένου να «τοποθετήσουν» νομικά την υπόθεση μέσα στη κοινωνία. Στη μια πλευρά της ζυγαριάς θα μπουν τα συμφέροντα της τάξης που εκπροσωπείται από το Δικαστικό Σώμα και από την άλλη το λαϊκό αίτημα για δικαίωση. Έχουμε τη ψευδαίσθηση ότι αυτά τα συμφέροντα είναι κοινά; Είναι κοινά σε κανένα άλλο τομέα της οικονομικής και πολιτικής ζωής;

Η συνταγή του νομοθέτη γι αυτές τις περιπτώσεις είναι παλιά και δοκιμασμένη. Θα βγει μια απόφαση που θα δημιουργεί στα εμπλεκόμενα μέρη την εντύπωση ότι είναι καλή επειδή θα μπορούσε να είναι και χειρότερη. Υπάρχουν, άλλωστε, τα παραδείγματα του παρελθόντος.

Υπάρχει ένα αίτημα για Συνολική Καταδίκη. Συμφωνώ. Αλλά από ποιους; Συνολική Καταδίκη θα σήμαινε καταδίκη και αυτών που δημιούργησαν το θύτη, δηλαδή του Συστήματος του ίδιου. Θεωρούμε ότι το σύστημα θα καταδικάσει τον εαυτό του; Όσοι το προτείνουν, προτείνουν στη πραγματικότητα μια Μερική Καταδίκη. Εξαιρούν το Σύστημα. Πιστεύουμε ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είναι εκτός συστήματος; Ότι είναι εξαίρεση και ότι χωρίς αυτούς όλα δουλεύουν ρολόι και πάνε πρίμα; Νομίζουμε ότι ο «καλός» δικαστής θα ξεπεράσει τον εαυτό του και το θεσμικό του ρόλο και θα γίνει αυτό που δεν επιθυμούσε ποτέ; Δηλαδή ένας θεσμός δίκαιος και όχι ένας θεσμός κρυμμένος πίσω από τη νομοθεσία και τα παραθυράκια της; Ξεχνάμε ότι μπορεί να υπάρχει φασισμός και χωρίς τη σβάστικα;

Η Συνολική Καταδίκη μπορεί να γίνει μόνο από το ΛΑΟ, δε γίνεται μέσα σε αίθουσες δικαστηρίων και αφορά και την έδρα και το εδώλιο.

Υ.Γ

Ευχαριστούμε το πρόεδρο της Βουλής, έγκριτο νομικό, για μια ακόμη απόδειξη της ένδειξης των προθέσεων του νομοθέτη με τον παρά τρίχα διορισμό της γλυκύτατης κυρίας Ζαρούλια.

ΤΤ

ΜΟΡΙΑ

Φαντάζομαι ότι όταν έρθει η ώρα και έχει εκπληρώσει τον ύπουλο σκοπό της, «εφόσον αυτοί είναι μέσα, εμείς είμαστε έξω», η ΜΟΡΙΑ, ή κάποιο άλλο ΚΥΤ, θα γίνει μουσείο, όπως έγινε το Auschwitz ή το Ellis Island, για να βλέπουν οι νεώτεροι τι γινόταν στο παρελθόν και αβίαστα να συμπεραίνουν ότι δεν γίνεται πλέον. Το Υπουργείο Πολιτισμού θα βάλει φύλακες, εισιτήριο και θα θεσπίσει μια ξεχωριστή ειδική ημέρα ανάμνησης για να λένε όλοι ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ. Οι επίτιμοι καλεσμένοι θα σκύβουν το κεφάλι εις μνήμη των θυμάτων και θα κοιτούν κρυφά το ρολόι ανυπομονώντας να περάσει η ώρα της υποχρεωτικής παρουσίας για να πάνε στο κοκτέιλ-πάρτι που θα είναι, επίσης, επίτιμοι καλεσμένοι. Το μουσείο, πέρα από τον υποτιθέμενο επιμορφωτικό του ρόλο, κάτι σαν ιστορικός-ζωολογικός κήπος, κρύβει μέσα στις προθήκες των εκθεμάτων του τη ψευδαίσθηση ότι το παρελθόν δε προβάλλει τον εαυτό του στο παρόν, ότι είναι μουσειακό είδος και ζούμε πλέον σε ένα καλύτερο κόσμο. Αυτή η καλλιεργημένη ψευδαίσθηση εδράζεται στην αδυναμία του επισκέπτη του μουσείου να αντιληφθεί τη συνέχεια της ωμότητας και τη παθητική συμμετοχή του σε αυτή.