Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2024

Πραγματοποίηση κοινής παρέμβαση αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση


Μαζική κοινή παρέμβαση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 28/9 στο Ίλιον από συλλογικότητες και οργανώσεις της γειτονιάς, με σκοπό την καταγγελία της συνεχιζόμενης γενοκτονίας των Παλαιστίνιων από το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ. Η κοινή παρέμβαση προέκυψε μετά από ανοιχτή σύσκεψη που είχε προηγηθεί.

Με πανό, συνθήματα και προκηρύξεις, οι συλλογικότητες πορεύτηκαν στους κεντρικούς δρόμους και πεζοδρόμους του Ιλίου, δηλώνοντας την αλληλεγγύη τους στον Παλαιστινιακό λαό και προπαγανδίζοντας ταυτόχρονα τη διαδήλωση καταγγελίας της ενός χρόνου σφαγής των Παλαιστίνιων, της επόμενης Δευτέρας 7/10.

Στη συγκέντρωση συμμετείχαν οι Δρόμοι Αντίστασης Ιλίου-Καματερού, η Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά, η Αριστερή Κίνηση Ιλίου και ο πολιτικός χώρος Ηλέκτρα Αποστόλου.






Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2024

Κάλεσμα για ανοιχτή κοινή παρέμβαση αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση

 Διαδηλώνουμε το Σάββατο 28/9, 12:00μμ
στην κεντρική πλατεία του Ιλίου (πλ. Γεννηματά)

Καλούμε στη διαδήλωση αλληλεγγύης στον ηρωικό Παλαιστινιακό λαό 
Δευτέρα 7/10, στις 7μμ στο Πάρκο  Ελευθερίας


Επί ένα χρόνο η ανθρωπότητα παρακολουθεί τη γενοκτονία που έχει εξαπολύσει το Ισραήλ ενάντια στους Παλαιστίνιους στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη. Με τη στήριξη των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ ευθύνεται για τους σαράντα χιλιάδες νεκρούς, εκατοντάδες χιλιάδες τραυματίες και εκτοπισμένους. Σχολεία, νοσοκομεία και καταυλισμοί προσφύγων γίνονται καθημερινά στόχοι. Βρέφη, παιδιά, μανάδες, όλος ο άμαχος πληθυσμός είναι στόχος επιθέσεων του στρατού του Ισραήλ. Τις τελευταίες μέρες το σιωνιστικό κράτος έχει εξαπολύσει σφοδρή επίθεση εναντίων του λαού του Λιβάνου, με ορατό τον κίνδυνο κλιμάκωσης το πολέμου στην ευρύτερη περιοχή (Λίβανος, Συρία, Ιράν, Υεμένη).

Η έφοδος των Παλαιστινίων μαχητών της Γάζας στις 7 Οκτώβρη 2023 διέρρηξε το φράχτη της πιο μεγάλης υπαίθριας φυλακής, όπου υποχρεώνονται να ζουν 2,3 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι. Ένα χρόνο μετά, η ηρωική αντίσταση του Παλαιστινιακού λαού συνεχίζεται μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Δίνει ελπίδα στους λαούς όλου του κόσμου και ταυτόχρονα χρειάζεται την αλληλεγγύη και την στήριξη τους.

Η κυβέρνηση της ΝΔ και οι προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν μετατρέψει τη χώρα σε απέραντη βάση για τα Αμερικάνικα και ΝΑΤΟικά στρατεύματα. Συμβάλει έτσι στην πολεμική πυρκαγιά που παράγει η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και ωθεί από τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Ευρώπη σε έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο βάζοντας το λαό σε τεράστιους κινδύνους.

Έπειτα από ανοικτή σύσκεψη για την από κοινού οργάνωση συγκέντρωσης-πορείας στην περιοχή μας για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στην Παλαιστινιακή αντίσταση, την Πέμπτη 19.09.24 στον χώρο του κοινωνικού ιατρείου, καλούμε τους εργαζόμενους και εργαζόμενες, τη νεολαία, τα σωματεία, συλλογικότητες, αγωνίστριες, αγωνιστές και πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς στην περιοχή μας στην ανοιχτή κοινή παρέμβαση αλληλεγγύης.

Λευτεριά στην Παλαιστίνη από τον Ιορδάνη Ποταμό μέχρι τη Μεσόγειο!

Νίκη της Παλαιστινιακής αντίστασης

Να σταματήσει η γενοκτονία!

Καμιά διευκόλυνση στους φονιάδες ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ισραήλ!

 

Ανοιχτή κοινή παρέμβαση αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση

 

Τρίτη 27 Αυγούστου 2024

"Γέφυρες: Ελλάδα-Ισραήλ-Παλαιστίνη"

 Πώς με μια συναυλία συγκαλύπτεται μια γενοκτονία



Αχ αυτή η τέχνη!!!

Εάν ψάξεις, δύσκολα μπορείς να βρεις κάποιον που να μην του αρέσει η τέχνη σε κάποια εκδοχή της. θα βρεις αυτούς που τους εκφράζει το λαϊκό ή το σκυλάδικο, το ροκ, το τέκνο, τα δημοτικά, το έντεχνο ή κάποια μορφή οπτικής αναπαράστασης όπως είναι ο κινηματογράφος, το θέατρο, η γλυπτική, η ζωγραφική σε όλες τις πιθανές τάσεις. Σ αυτήν την αναζήτηση, βέβαια, γίνεται αντιληπτός και ο πολιτικός ρόλος που παίζει η τέχνη, πράγμα που οι «ψαγμένοι» διαλέγουν να παραβλέπουν και οι εύπιστοι να αγνοούν. Ο εύπιστος μπορεί να έχει την φαινομενικά επαρκή δικαιολογία της «άγνοιας». Ο «ψαγμένος», όμως, δεν έχει καμία, μιας και με την αμιγώς πολιτική του άποψη, δικαιολογεί, φτιασιδώνει και εν τέλει αθωώνει την πολιτική του συστήματος στο οποίο ζούμε.

Αφορμή για τα παραπάνω είναι η διαφήμιση της συναυλίας που θα παρουσιαστεί στα πλαίσια του προγράμματος του Ηρωδείου το ερχόμενο φθινόπωρο.

"Γέφυρες: Ελλάδα-Ισραήλ-Παλαιστίνη" είναι ο τίτλος της συναυλίας της Ευανθίας Ρεμπούτσικα της Πολίτικης ή πολιτικής Κουζίνας, ενώ στην πραγματικότητα η συναυλία θα έπρεπε να λέγεται «Πολιτικό Πλυντήριο».

Συναυλία εγκεκριμένη από το Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού, ξεπλένει-συγκαλύπτει την γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού από το φασιστικό κράτος του Ισραήλ, αναγνωρίζοντας και στηρίζοντας έτσι χωρίς περιστροφές το σιωνιστικό κράτος, μαζί με τους Αμερικανούς και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές, τα όπλα των οποίων έχουν μέχρι στιγμής δολοφονήσει δεκάδες χιλιάδες παλαιστινίους.

Σε καμιά περίπτωση πολιτιστικές εκδηλώσεις τέτοιου είδους δεν μπορούν να πραγματοποιούνται στο όνομα των λαών γενικά και αόριστα νομιμοποιώντας και εξισώνοντας το κράτος δολοφόνο με τα εκατομμύρια των ξεριζωμένων και κατατρεγμένων παλαιστινίων.

Οι λαοί δεν χρειάζονται κανένα καλλιτέχνη για να σταθούν αλληλέγγυοι ο ένας στον άλλο. Οι λαοί χρειάζεται να συνειδητοποιήσουν τη δύναμη τους και ο αγώνας-αντίσταση του Παλαιστινιακού λαού δείχνει το δρόμο και τον τρόπο. Αυτό δεν πρόκειται να το κάνει ποτέ καμία συναυλία και καμία νοσταλγική Μελωδία. Όσο για την "Παλαιστίνια" τραγουδίστρια Mira Awad δεν αυτοπροσδιορίζεται καν ως Παλαιστίνια αλλά ως Αραβοϊσραηλινή, είναι τηλεπερσόνα της Ισραηλινής τηλεόρασης και εκπροσώπησε το Ισραήλ το 2009 το Ισραήλ στην Νατοϊκής έμπνευσης και δημιουργίας Eurovision. Αυτό τα λέει όλα.

Βέβαια, η αλληλεγγύη στους τρεις λαούς έχει και το «αντίτιμό» της. Οι VIP θέσεις κοστίζουν 100euro και κατεβαίνουν κλιμακωτά μέχρι τα 15euro για ΑΜΕΑ. Ακριβώς πριν αυτή την κατηγορία με 20euro είναι η ζώνη περιορισμένης ορατότητας για τα «έντεχνα», αλλά σχεδόν άφραγκα φτωχαδάκια. Αυτό που αυτές οι συναυλίες αφήνουν σε απεριόριστη έλλειψη ορατότητας και πλήρους συγκάλυψης, είναι η πραγματικότητα ενός λαού που δεν θα ακούσει ποτέ τις νοσταλγικές νότες του βιολιού της Ρεμπούτσικα, καθώς τις θάβουν κάτω από τις μαζικές δολοφονίες και τα ερείπια, οι βόμβες και η πολιτική των Ιμπεριαλιστών και του εξαρτημένου Ελληνικού κράτους.

Τ.Τ.


Τρίτη 30 Ιουλίου 2024

Πετρούπολη: Η «Ωραία Πύλος»

 



Με ανακούφιση ξεφύσηξε σύσσωμο το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Πετρούπολης μετά τη διαβεβαίωση απο το αρμόδιο Υπουργείο ότι η δομή των προσφύγων δεν θα μεταφερθεί από τα Σεπόλια στην Πετρούπολη. Λίγες μέρες πριν από το δημοτικό συμβούλιο είχαν προηγηθεί συγκεντρώσεις και πορείες εναντίον της δημιουργίας της δομής από «αγανακτισμένους» κατοίκους και εισαγόμενους κλακαδόρους που ως σκοπό τους είχαν την περαιτέρω δημιουργία έντασης για να φανεί πως υπάρχει λαϊκή αγανάκτηση. Τις κορώνες κατά των ΜΚΟ τις διαδέχτηκαν οι κατηγορίες κατά της δημοτικής αρχής για χρηματισμό, στολισμένες με αντικομμουνιστικά σχόλια που αφορούσαν τις διατροφικές συνήθειες αυτών που φώναζαν "κομμούνια θα σας φάμε."

Το συγκεκριμένο περιστατικό για τη μεταφορά της δομής έβγαλε στην επιφάνεια κάμποσα ακροδεξιά αντανακλαστικά, αλλά και την αδυναμία της Λαϊκής Συσπείρωσης (στην οποία πρόσκειται ο δήμαρχος) να μιλήσει ξεκάθαρα για το προσφυγικό.

Ο δήμαρχος, στην προσπάθεια του να ισορροπήσει ανάμεσα στην θεσμική του θέση, την κομματική άποψη για το προσφυγικό και τη θέση για τις ΜΚΟ, με τον φόβο μην «σπάσει αυγά» κρύφτηκε πίσω από την αστική νομιμότητα. Όπως δήλωσε στην αρχή του δημοτικού συμβουλίου, είχε ζητήσει αστυνομική προστασία για να αποτραπούν πιθανά προβλήματα από την ταυτόχρονη παρουσία αντίπαλων ομάδων. Για τους πρόσφυγες είπε χαρακτηριστικά πως θα έπρεπε να υπάρχουν κρατικές δομές που να εξασφαλίζουν την καλή διαβίωση και ένταξη τους στην κοινωνία. Τέτοιες δομές υπάρχουν και δεν είναι άλλες από τα Hot Spots «δημοκρατίας και ανθρωπισμού» που έχει δημιουργήσει η Ε.Ε. στην ελληνική επικράτεια με τα ψηλά συρματοπλέγματα και τα τουρνικέ ελέγχου όσων παίρνουν άδεια να βγούνε. Δηλαδή, εάν υπήρχε μία τέτοια δομή, η Πετρούπολη θα μπορούσε να φιλοξενήσει αυτούς τούς τριάντα πρόσφυγες ή έστω μια δομή ένταξης όπου θα λαμβάνονταν υπόψιν οι ανάγκες των ασυνόδευτων ανηλίκων προσφύγων; Θα μπορούσε να έχει τον συμβολικό τίτλο η "Ωραία Πύλος" όπου περήφανα το Ελληνικό κράτος που τόσο εμπιστεύεται ο δήμαρχος τακτοποίησε εφάπαξ τις υπαρξιακές αναζητήσεις των προσφύγων πνίγοντας τις αγωνίες και τα άγχη τους στα γαλάζια νερά της Μεσογείου.

Τι να πει κανείς; Είναι καλό παιδί και εύπιστος ο Δήμαρχος.

Τ. Τσ.


Δευτέρα 1 Ιουλίου 2024

5 Σπασμένες Κάμερες, Ένα Μάτι, Ένας Λαός. (Με αφορμή την προβολή του ντοκιμαντέρ που διάλεξε η Πρωτοβουλία στα Βόρεια)

 


Το υλικό του ντοκιμαντέρ παρόλο που έχει υποστεί επεξεργασία και μοντάζ, που σημαίνει ότι έχει γίνει επιλογή σκηνών είναι μία  κοντινή και αντικειμενική ματιά όσον αφορά την εποχή που διαπραγματεύεται δηλαδή τα 6 χρόνια από το 2004 έως το 2010 και την μορφή της ειρηνικής αντίστασης και διεκδίκησης που επέλεξαν οι Παλαιστίνιοι σε σχέση με την συνεχιζόμενη καταπίεση που δέχονταν από το φασιστικό-σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ.

Η σκηνή απλής καθημερινότητας όπως αυτή όπου η σύζυγος του κινηματογραφιστή  απλώνει την μπουγάδα και το χαλί στην ταράτσα καθώς τριγύρω ακούγονται πυροβολισμοί ακολουθείται από τις σκηνές διαδήλωσης των κατοίκων του χωριού που προσπαθούν να αποτρέψουν το στήσιμο ενός φράχτη. Ενός φράχτη που σημαίνει συρρίκνωση της κοινότητας, αποκοπή από τα χωράφια που τους εξασφαλίζουν τη διαβίωση και προπαντός αποδοχή της κυριαρχίας του Ισραήλ και των εποίκων που βήμα-βήμα εξαπλώνουν τα σύνορα του. Ενός κράτους που έχει διατηρήσει για τον εαυτό του το δικαίωμα να μην έχει διακηρυγμένα σύνορα, πράγμα που του δίνει το δικαίωμα κάθε φορά να τα ξαναορίζει, κυριολεκτικά με το αίμα των Παλαιστινίων.

Όλα αυτά γίνονται στην Δυτική Όχθη που διοικεί η Παλαιστινιακή Αρχή, που με την απουσία της δείχνει της υποταγή της στο ρόλο που της ανέθεσαν οι ΗΠΑ με τη Συμφωνία του Όσλο. Οι καθημερινές διαδηλώσεις που οι ίδιοι οι κάτοικοι οργανώνουν και συμμετέχουν μαζί με τα παιδιά τους έχουν ειρηνικό χαρακτήρα αλλά και χαρακτήρα αντιπαράθεσης με τον Ισραηλινό στρατό που απαντάει με κρότου λάμψης, δακρυγόνα, πλαστικές σφαίρες και εντέλει με πραγματικά πυρά για να κάμψει το ηθικό των Παλαιστινίων που επιμένουν να διεκδικούν τον τόπο τους και την ζωή τους.

Στρυμωγμένοι ανάμεσα στο δολοφονικό κράτος του Ισραήλ και την προδοτική Παλαιστινιακή Αρχή, οι Παλαιστίνιοι προσπαθούν να θέσουν τους δικούς τους  όρους για να καταφέρουν να ζήσουν και να τινάξουν από πάνω τους το ζυγό που τους έχουν επιβάλει οι Ιμπεριαλιστές. Οι κάμερες γίνονται και αυτές θύματα της σιωνιστικής βίας μιας και καταγράφουν ό,τι το μάτι βλέπει και ο λαός διεκδικεί. Η κλιμάκωση της βίας του Ισραήλ φέρνει συλλήψεις, τραυματισμούς και εντέλει δολοφονίες που αναγκαστικά φέρνουν στην επιφάνεια ένα ερώτημα που ακούγεται στο ντοκιμαντέρ. «Έως πότε οι διαδηλώσεις θα είναι ειρηνικές

Την απάντηση σε αυτό το ερώτημα την έχει δώσει πολλές φορές με πολλούς τρόπους ο Παλαιστινιακός λαός, αλλά η ηχηρότερη ήταν αυτή της 7ης Οκτωβρίου. Το Ισραήλ, βολεμένο πίσω από το ίδιο του το αφήγημα, αυτό της απόλυτης κυριαρχίας και της προηγμένης τεχνολογίας, που έχει καταφέρει να πνίγει οποιαδήποτε φωνή και ατάραχο να σκοτώνει, την ώρα που στήνει, δίπλα στο τείχος, ρέιβ πάρτυ Εβραίων που καλεί όλο τον κόσμο για να τους προσηλυτίσει στη φασιστική του ιδεολογία, δέχεται την επίθεση των Παλαιστινίων της Γάζας. Μια επίθεση που δεν είναι τυχαία δεν είναι αυθόρμητη, αλλά οργανωμένη και αποτελεσματική. Στόχος είναι η σύλληψη ομήρων ώστε να χρησιμοποιηθούν ως διαπραγματευτικό χαρτί για την απελευθέρωση μερικών από τους χιλιάδες Παλαιστίνιους φυλακισμένους. Η αντίδραση του Ισραήλ έδειξε το σοκ που προκάλεσε το χτύπημα. Όσο και αν τα ΜΜΕ προσπάθησαν να το κρύψουν, οι ίδιοι στη συνέχεια ισοπέδωσαν και σκότωσαν ό,τι κινούνταν στα δήθεν κιμπούτζ. Εφάρμοσαν το Hannibal Directive που συνοψίζεται στο «καλύτερα νεκρός πάρα ζωντανός Ισραηλινός». Για τους άλλους ούτε λόγος!

Ο Αγώνας αλλά και η αγωνία των Παλαιστινίων διαρκεί μέχρι σήμερα. Οι ισραηλινοί φασίστες δεν χτυπάνε τυχαία αλλά εντελώς στοχευμένα, σκοτώνοντας το μέλλον των Παλαιστινίων. Τα 16000 επιβεβαιωμένα σκοτωμένα παιδιά, τα 20000 που αγνοούνται και οι 17000 σκοτωμένες γυναίκες δεν είναι παράπλευρες απώλειες, όπως είναι ο αμερικάνικος ευφημισμός. Είναι ο κύριος στόχος επειδή ξέρουν πως Χαμας είναι οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι.

Φανταστείτε τη λύσσα ενός μηχανισμού δισεκατομμυρίων να αναγκάζεται να πολεμήσει με ένα αντίπαλο που δεν φοράει κράνος, αρβύλες, επιγονατίδες, δεν έχει τανκς και αεροπλάνα, αλλά φοράει παντόφλες, φόρμες, μπλουζάκια και καπέλα και που περήφανα τούς γράφει εκεί που δεν πιάνει μελάνι.

Αποκαλούν τη Χαμάς τρομοκρατική οργάνωση. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι ο τρομοκράτης φαίνεται από τα ρούχα του. Ποιός είναι τρομοκράτης; Αυτός που φοράει παντόφλες και φόρμα ή ο σαν αστακός εξοπλισμένος στρατιώτης των Σιωνιστών; Αυτός που βομβαρδίζει και ισοπεδώνει ολόκληρες συνοικίες ή αυτός που αντιστέκετε; Την απάντηση την ξέρουμε όλοι μας.

Αναγκάστηκε να παραδεχτεί ο εκπρόσωπος του Ισρ. Στρατού πως «δεν είναι δυνατόν το Ισραήλ να εξαλείψει την Χαμάς». Αυτό δεν είναι δυνατόν, επειδή Χαμάς είναι όλος ο Παλαιστινιακός λαός.

Οι Παλαιστίνιοι με την επιμονή τους, πληρώνοντας το τίμημα, δεν φεύγουν, δεν εγκαταλείπουν τον αγώνα για ελευθερία και με αυτήν την αγωνιστικότητα δείχνουν το δρόμο και στους υπόλοιπους λαούς!!!

Τ. Τσ.


Σάββατο 22 Ιουνίου 2024

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ : Η "σφαγή" στις πανελλαδικές εξετάσεις


Στις 14 Ιουνίου, με πρωτοβουλία γονέων και εκπαιδευτικών, δημοσιεύτηκε κείμενο καταγγελία με τίτλο «Σφαγή στις πανελλαδικές εξετάσεις: λάθος ή στοχευμένη;». Η μεγάλη και άμεση ανταπόκριση που βρήκε, μέσα σε λίγες ημέρες, είναι πολύ ελπιδοφόρα. Επιβεβαιώνει ότι το πρόβλημα είναι πραγματικό και αναζητά λύση. Οι πάνω από 3.000 υπογραφές και η δημοσιότητα που πήρε, καταγράφουν την αγανάκτηση απέναντι σε ένα σύστημα άδικο και μας υποχρεώνουν να πάρουμε πρωτοβουλίες προκειμένου να μπορέσει να εκφραστεί και να διεκδικήσει. Για αυτό καλούμε σε ανοιχτή σύσκεψη όσες και όσους στήριξαν με την υπογραφή τους αυτή την πρωτοβουλία, αλλά και όσους θέλουν να συμβάλουν στην αντιμετώπιση του ζητήματος: συλλόγους γονέων, μαθητές, συλλόγους εκπαιδευτικών, συλλογικότητες και σχήματα, για να οργανώσουμε τις επόμενες δράσεις μας.

Το αίτημα να μην ισχύσει η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ) ήταν δίκαιο από την αρχή της ψήφισής του και πλέον είναι επιτακτικό. Η "σφαγή" στις πανελλαδικές εξετάσεις, σε συνδυασμό με την ΕΒΕ, αφήνουν χιλιάδες υποψήφιους εκτός των πανεπιστημίων. Να παλέψουμε όλοι μαζί ώστε να μην ισχύσει η ΕΒΕ, για να μπορέσουν τα παιδιά του λαού να αποκτήσουν πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Η αφόρητη πίεση που δεχόμαστε, μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί, δεν μπορεί να μείνει βουβή και αναζητά να εκφραστεί και να διεκδικήσει. Χρειάζεται να πάρουμε πρωτοβουλίες ενάντια στην πολιτική που επιτίθεται στο δικαίωμα στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση και με αυταρχικό τρόπο μεθοδεύει την κατάργησή της.
Καλούμε σε ανοιχτή σύσκεψη
την Τετάρτη 26 Ιουνίου, στις 7.30 μμ,
στο Πάρκο Ελευθερίας (στάση μετρό Μέγαρο Μουσικής)

Αρχείο κειμένων